Hrísrimafjölskyldan

Fágæt perla

2008-11-13T23:39:00.006Z

Árið 1969 samdi David Bowie og tók upp lagið Conversation Piece. Lagið var gefið út á b-hlið smáskífunnar Prettiest Star árið 1970, eða um svipað leiti og ég var byrjaður að hlaupa á eftir bolta á Eiðsvellinum græna! Lagið vakti enga athygli og lá í gleymskunar dá þangað til DB tók það upp á nýjan leik 30 árum síðar og gaf það út á b-hlið smáskífu af Heathen. Ég læt báðar útgáfur fylgja með en þær eru mjög ólíkar. Það þarf að hlusta á lagið 2-3svar til að ná því en það er þess virði, alveg satt:-)

1970:
http://www.youtube.com/watch?v=GQHb9y6g22U

2000:
http://www.youtube.com/watch?v=TEqB9otr0SU&NR=1

Jarðskjálftar

2008-05-30T09:30:00.003Z

Eftir jarðskjálftann í gær kveikti ég auðvitað á útvarpinu. Svissaði reglulega milli rása til að missa örugglega ekki af neinu. Datt inn á þátt þar sem fólk hringdi inn og lýsti eignatjóni og skelfingu, en líka heppni og þakklæti yfir því að ekki fór verr.

Glaðhlakkalegur maður hringdi inn, heilsaði útvarpsmönnum kumpánlega og kynnti sig: "Sturla Jónsson hér". "Já, við erum nú aldeilis búnir að hrista upp í þjóðfélaginu " sagði hann ánægður með sig og hló. Nokkuð fát kom á útvarpsmennina, ".. hrista upp... ha? " sögðu útvarpsmennirnir ráðvilltir. "Já" , svaraði sá glaðhlakkalegi og vitnaði í einhverjar mótmælaaðgerðir á austurvelli. Þetta var semsagt talsmaður vörubílstjóra. Hann taldi víst að náttúruöflin hefðu gengið í lið með trukkabílstjórunum og var svona glimrandi ánægður með liðsaukann. Útvarpsmennirnir afgreiddu hann snarlega, "Jájá, Sturla, en núna erum við ekki að tala um mótmælin, og vertu blessaður" sögðu þeir og skelltu á blaðskellandi trukkabílstjórann.

Sturla Jónsson er sami maður og safnaði liði á palla alþingis og gerði hróp að þinginu þegar samþykkt var veita neyðaraðstoð til Kínverja vegna jarðskjálftanna þar. Á meðan fjöldi kínverja lá grafinn lifandi í rústunum mótmæltu Sturla og félagar harðlega og sáu ofsjónum yfir þeim 7,8 milljónum króna sem íslendingar ákváðu verja til neyðaraðstoðar. Hrópuðu til alþingismanna að þeim væri nær að hugsa um hörmungarnar heima fyrir. Olían hefur hækkað í verði og við þurfum að borga meira, það eru sko hörmungar í lagi. Þeim fannst réttara að þessum 7,8 milljónum yrði varið í neyðaraðstoð til trukkabílstjóra.

Fyrir þessum mönnum er suðurlandsskjálfti með tilheyrandi eignatjóni og slösuðu fólki bara gott tækifæri til að vekja athygli á háu olíuverði og þeim "hörmungum" sem trukkabílstjórar þurfa að þola vegna þess.

Eftir á að hyggja, þá þurfa þessir menn líklega einhverskonar neyðaraðstoð.

Þegar Sturla og félagar hafa klárað olíuna...

2008-05-12T12:41:00.005Z

Góðar fréttir!!!

2008-04-10T20:23:00.002Z

Í dag fengum við aldeilis frábærar fréttir. Sindri fór í eftirlit til Friðriks eyrnalæknis til að sjá hvernig gengi með nýju hljóðhimnuna og kom út með hæstu einkunn. Þetta er greinilega algjör ofurhljóðhimna hjá honum, því hún er fullkomlega gróin. Bara núna strax. Alveg langt umfram bestu vonir sem okkur voru gefnar. Allt lítur út eins og það getur best orðið. Nýja hljóðhimnan er alveg gróin, alveg þétt og ekki einu sinni minnsta rifa á henni. Og, já, bara allt alveg frábært!!

Maður þorir varla að trúa þessu. Við vorum jú alveg búin að taka eftir því að heyrnin hjá Sindra hafði snarbatnað og vorum þessvegna nokkuð vongóð þrátt fyrir að Sindri hefði lagst í 10 daga flensu og kvef strax eftir aðgerðina. En við reiknuðum samt með að það tæki nokkra mánuði fyrir hljóðhimnuna að gróa alveg, og það var hálfpartinn búið að undirbúa okkur undir að það gæti jafnvel þurft aðra aðgerð seinna til að klára að loka þessu stóra gati.

Þessi aðgerð nefnilega gengur út á að græða einskonar lepp á bak við þessar fáu tætlur sem eftir voru af gömlu hljóðhimnunni, pakka öllu inn í þétt og hagstætt umhverfi og vona svo bara að gamla hljóðhimnan vaxi og skríði saman ofan á þessum lepp. Og það getur tekið langan tíma og það er algengt að hún nái ekki alveg saman í miðjunni og eftir standi svolítið gat, sem hægt er svo að loka í næstu umferð.

En nei nei, ekkert slór, þetta tókst bara fullkomlega í fyrstu tilraun, og einungis mánuði eftir aðgerð er komin þessi fína og flotta og þétta hljóðhimna. Enda var Friðrik læknir kátur og glaður og gaf high-five á línuna. Þegar hann sagði að Sindri mætti núna fara í sund og kafa eins og hann vildi, jafnvel bara strax í dag, þá fyrst áttuðum við okkur á því að hann væri í alvörunni að meina að þetta væri fullkomlega gróið.

... eða ég held ég sé ekki enn búin að átta mig alveg á þessu.

Fjölnismeistarar í hópfimleikum

2008-04-10T17:57:00.002Z

Um helgina var innanfélagsmót Fjölnis og hópurinn hennar Snæfríðar kom heim með bikar, og titilinn Fjölnismeistarar í hópfimleikum. Glæsilegt hjá stelpunum!

Systkinakærleikur

2008-03-15T17:11:00.000Z

Snæfríður er búin að dekra við bróður sinn síðustu daga, og þau eru búin að vera svoooo góð saman. Alveg frá því hún skreið uppí til hans á spítalanum, knúsaði hann og hjálpaði til við að setja saman pleimóið, alveg fram á daginn í dag þegar þau sitja saman uppi í sófa í góða veðrinu og horfa á vídeó.

Sindri telur niður klukkutímana á daginn þangað til Snæfríður kemur heim úr skólanum. Og hún á alltaf smá tíma til að sinna litla bróður sínum og leika við hann, þótt hún komi heim með fullt af vinum. Algjör sælutími.

Snæfríður skrifar sögu

2008-03-15T17:09:00.000Z

Snæfríður setti saman þessa sögu.

Aðgerðin hans Sindra

Einu sinni var strákur sem hét Sindri. Hann var að fara í aðgerð út af eyranu. Hann fór á mánudagsmorgni upp á spítalann, hann fór á skurðstofuna og þar átti að svæfa hann. Það átti að stinga nál í hann og læknirinn gerði það, en það virkaði ekki. Þá var stungið í hina hendina og það gekk heldur ekki, þá var stungið aftur í hina hendina og þá gekk það. En þá var Sindri orðinn hræddur og vildi ekki fara í aðgerðina en hann fór í hana.

Svo þegar hann vaknaði leið Sindra rosa illa og var að reyna að rífa umbúðirnar af og var svo illt og svo gat hann ekki sofnað. Svo fékk hann verkjalyf og þau virkuðu ekki, þá fékk hann meiri verkjalyf og meiri en það virkaði ekki og á endanum sofnaði hann.

Þegar hann vaknaði fékk hann súrmjólk en hann ældi því. Þá fékk hann brauð en hann ældi því og svo fór hann bara að horfa á mynd. Hann horfði á Mr. Bean og Starvos. Svo kom mamma hans og systur hans með gjöf á sjúkrahúsið, hann fékk blóm, pleimóeldhús og pleimókrakka sem er í hjólastól. Svo komu Guðrún, Signý og Óli. Þau komu líka með gjöf, hann fékk blóm, bíl og Tinna DVD mynd og sleikjóvönd. Hann var ánægður með þetta.

Svo fékk hann sér brauð með banana og hann ældi af því þannig að hann fékk frostpinna og þá leið honum betur. Svo fóru allir nema pabbi og þeir gistu þar.

Endir.

Aðgerðin gekk vel

2008-03-15T16:21:00.002Z

Já, aðgerðin gekk ljómandi vel, nýja himnan lokar núna gatinu á hljóðhimnunni og núna bíðum við bara í 2-3 vikur og sjáum hvort þetta grói og festist eins og það á að gera.

Sindri með Friðriki lækni.

Fyrsti dagurinn eftir aðgerðina var erfiður, Sindri vaknaði illa úr svæfingunni, var með mikla verki og fékk mikið af verkjalyfjum, þurfti súrefni og ældi svo frameftir kvöldi.

Svo vaknaði hann eldhress daginn eftir, kom heim um hádegi og hefur síðan þá verið sprækur sem lækur. Við tökum því samt rólega hérna heima, hann hefur ekkert farið í skólann og má ekkert fara í íþróttir næstu vikur. Allt til að auka líkurnar á að þetta grói vel og vandlega.

Á morgun

2008-03-09T21:50:00.003Z

Sindri fer í aðgerðina sína eldsnemma í fyrramálið.
Hann hlakkar mikið til. Ég er hálfkvíðin. Það er aldrei gaman þegar þarf að krukka eitthvað í börnin manns.

Jæja, hlæjið ykkur nú máttlaus

2008-03-04T14:04:00.003Z

Gömul bekkjarmynd .....ómæómæ!

Tímamót

2008-03-04T13:27:00.005Z

Jæja, jæja. Þá er þetta að bresta á. Á næsta mánudag leggst Sindri inn á spítala til að láta græða nýja hljóðhimnu í hægra eyrað sitt. Aðgerðin sjálf er stutt, uþb. hálftími og ef allt gengur vel þá verður hann kominn heim daginn eftir.

Aðgerðin fer þannig fram að fyrst er skorið í vöðva fyrir ofan eyrað og sótt þangað himna. Svo er sú himna grædd í hlustina á honum, og þetta verður nýja hljóðhimnan hans.

Gamla hljóðhimnan var orðin alveg ónýt. Síðustu 2 árin hefur verið gat á þessari hljóðhimnu sem hefur bara farið stækkandi, og nú er svo komið að það er næstum ekkert eftir af henni. Þessi vetur hefur verið erfiður eyrnabólguvetur fyrir Sindra, en núna koma flestar sýkingarnar utanfrá (þ.e. ekki út af kvefi heldur bakteríum sem eiga greiðan aðgang inn í eyrað þegar engin hljóðhimna er). Hann er hættur að geta farið í sund án þess að fá eyrnabólgu í kjölfarið.

Þetta er mynd af heilli hljóðhimnu og svo einni með gati. Sindra gat er talsvert stærra en þetta.

Og svo heyrir hann náttúrlega mjög illa (HA!?), á erfitt með að staðsetja hvaðan hljóð koma, er sjálfur svolítið hávær osfrv.

Ef aðgerðin heppnast vel, þá mun vonandi eyrnabólgunum fækka verulega hjá honum. Og heyrnin á að batna mikið.
Sindri hlakkar mikið til (er alveg JESS! og JIBBÍ þegar er minnst á aðgerðina). Hann hlakkar auðvitað til að batna í eyranu, að fara að heyra betur og komast aftur í sund. Og svo er pínu kúl að fá frí í skólanum og leggjast inn á spítala ;-)

Við foreldrarnir reynum að halda aftur af væntingum hjá okkur. Árangurinn af þessum aðgerðum er samt almennt góður, 85-95% (ég er auðvitað búin að liggja yfir öllum síðum á netinu þar sem fjallað er um þetta), þannig að sýkingum fækkar og heyrn batnar í langflestum tilfellum. Aðgerðin sjálf gengur yfirleitt vel, en svo þarf að halda eyrum, nefi og kinnholum hreinum í nokkurn tíma á eftir, því þessi ný-ígrædda hljóðhimna eyðileggst auðveldlega við svoleiðis álag fljótt eftir aðgerðina. Sindri má ekki hnerra og alls ekki snýta sér fyrstu dagana á eftir. Ekkert hopp og hí og engin slagsmál, engir boltar í haus. Og ekkert sund í heila 4 mánuði á eftir. Ætli við vefjum hann ekki bara inn í bómull, allavega svona til að byrja með. Úff, eins og það er nú auðvelt með 7 ára gaur.

En jæja, við förum upp á spítala á föstudaginn, hittum læknana og förum í undirbúning fyrir aðgerðina. Þá kemur það betur í ljós hvernig við eigum að haga okkur eftir aðgerðina. Um helgina á Sindri að keppa í körfubolta í Njarðvík (ef læknarnir hafa ekkert við það að athuga) og svo er það bara aftur spítalinn eldsnemma á mánudagsmorgun. Krossum putta :-)

Ljós

2008-02-19T22:09:00.005Z

Eftir nokkuð framkvæmdahlé í bústaðnum, þá er núna komið að því að taka síðasta langa lokasprettinn. Það er hreint ótrúlegt hvað það er fljótlegt að byggja hús með veggjum og þaki, en að sama skapi grátlega seinlegt að leggja rafmagn, hita og klára allt innanhúss. En þetta mjakast.

Ég fór og keypti nokkur ljós í bústaðinn um daginn, svona til að það verði ekki allt rússneskt hjá okkur. Fann nokkur ágæt ljós í Húsasmiðjunni og fékk góða aðstoð frá afgreiðslukonunni við að velja rétta stærð af sparperum í þau.

Sparperur eru nefnilega algjörlega málið. Nema þar sem maður ætlar að nota dimmer. Sparpera er alltaf annað hvort on eða off, hún kann ekki að vera neitt þar á milli. Sparperur nota aðeins 25% af orkunni sem venjulegar ljósaperur nota og endast miklu MIKLU lengur. Í staðinn fyrir að skipta um peru einu sinni á ári, þá þarf maður að skipta á 8-10 ára fresti. Venjulegar ljósaperur nota stærsta hlutann af orkunni í að mynda hita, sparperur eru kaldar og nota orkuna nær eingöngu í að búa til ljós. Miklu sniðugra.

Maður heldur alltaf að rafmagnssparnaður í ljósaperum sé svo pínkupons og oggulítill að það taki því ekki að hugsa um það. En ef öll heimili á landinu myndu skipta út tíu venjulegum perum fyrir sparperur gæti orkusparnaðurinn verið um 180 gígavattsstundir á ári. Það er samanlögð orkuframleiðsla Laxárvirkjana. Það er ekkert pínkuponsuoggolítið, heldur alveg heilmikið af orku sem við erum að eyða í algjöru tilgangsleysi.

Borgaryfirvöld í Rotterdam ætla að dreifa sparperum til allra heimila í borginni til að ná fram markmiðum sínum um 50% samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda, og borgarbúar munu spara sér 26 milljónir evra í rafmagnsreikning. Danir gerðu sparperuátak fyrir stuttu og stefna nú að því að önnur hver pera á dönskum heimilum verði sparpera.

En, jæja, ég var stödd í húsasmiðjunni með nokkur ljós í fanginu og innblásin af umhverfisvitund bað ég afgreiðslustúlkuna um að redda mér sparperum sem pössuðu í ljósin - sem hún gerði. Ég fór á kassann og borgaði reikninginn, hugsaði reyndar um það á leiðinni út að þessi ljós væru nú ekki ókeypis, en spáði ekkert í það meir. Þangað til ég var komin heim og las reikninginn. Þá sá ég að ég hafði keypt sparperur fyrir meira en 14.000 kr! Sjö perur á yfir tvöþúsundkall stykkið! Gæðasparperur frá Osram kosta bara 500 kall í Bónus, og IKEA selur þetta á einhvern slikk, þannig að þarna er húsasmiðjan alveg úti á túni. Spar.. hvað? Svindlarar. Það er engin furða að sparperuvæðing Íslendinga gangi hægt með svona okri.

Á morgun fer ég í Húsasmiðjuna og skila okursparperunum og kaupi sparperur í Bónus í staðinn. Þetta er bara rugl.

Litla systir

2008-02-08T15:22:00.001Z

Bæði Snæfríður og Sindri dekra litlu systur sína daginn út og inn. Hún fær alltaf að leika með þeim við vini þeirra, henni sjálfri finnst það mjög sanngjarnt - hún lítur á sig sem jafnaldra þeirra allra. Hún fær að dansa og leika í Bratz með stóru stelpunum, leika í bíló með strákunum, og svo eru þau óþreytandi í að leika við hana alls konar smábarnaleiki, eltingaleiki, feluleiki, dúkkuleiki, púsla, kubba og hvaðeina. Hápunkturinn var um daginn þegar Sólveig fékk að fara með þeim út að renna sér á snjóþotu.

Við foreldrarnir þurfum að hafa okkur öll við svo við lendum ekki of neðarlega á vinsældarlistanum hjá þeirri stuttu.

Öskudagur

2008-02-08T13:51:00.000Z

Venjulega hefur Rimaskóli haft starfsdag á öskudaginn, þannig að börnin geti haft nægan tíma til að ganga í búðir og syngja fyrir nammi - og starfsfólk skólans fær frið á meðan fyrir undirbúningsvinnu. En þetta var ekki svona í ár.

Núna notaði Rimaskóli heimildir sínar fyrir "skertum skóladegi" á öskudag, og það kom bara mjög vel út. Börnin mættu máluð og búningaklædd í skólann kl 8:10 eins og venjulega, og svo var bara slegið upp góðri öskudagsskemmtun í skólanum til kl. 11.
Þá komu Snæfríður og vinkonur hennar hlaupandi heim til að láta keyra sig í Kringluna. Þar gengu þær búð úr búð í klukkutíma og svo skutlaðist ég með þær í nokkur gjafmild fyrirtæki upp á Ártúnshöfðanum á leiðinni heim.
Sindri var sóttur af mömmu vinar hans í skólann, og hún sá um að fylgja þremur félögum búð úr búð, bæði hér í hverfinu og líka upp á Höfða.

Krakkarnir voru hæstánægð með daginn. En mér heyrist að fullorðnir Reykvíkingar almennt hati þennan dag. Blóta í sand og ösku þessum gráðugu nammisníkjandi krakkafrekjum. Snæfríður og vinkonur mættu líka dónaskap í sumum búðum í Kringlunni, starfsfólkið sumsstaðar alveg hundleiðinlegt.

Það er náttúrlega engin hefð fyrir svona öskudegi hér í Reykjavík. Reykvíkingar eru almennt vanir því að aðalspenningurinn á þessum degi snúist um hvort þeim takist að næla öskupoka í vini og nágranna án þess að þeir taki eftir því. Gráðugur nammisníkjandi krakkaskríll hefur einhvernveginn ekki alveg sama sjarmann.

Á Akureyri er sterk hefð fyrir öskudeginum, þar er fólk alið upp við þetta og kann á þetta. Byrjað snemma um morguninn og allt búið um hádegi. Kötturinn sleginn úr tunninni á torginu. Metnaður í búningum og söng.

Mínar öskudagsminningar frá Akureyri eru skemmtilegar. Það var byrjað tímanlega á að safna í stórt og gott öskudagslið. Svo voru haldnar söngæfingar, því flottari og betri söngur - því meira nammi gátum við uppskorið. Búningamálin útheimtu mikinn metnað. Einu sinni vorum við allar persónurnar úr Rauðhettu og Úlfinum, annað skipti kúrekar og indjánar, önnur skipti eitthvað blandað. Allir búningar heimagerðir að sjálfsögðu. Svo var vaknað eldsnemma á öskudag, enginn keyrður neitt, heldur labbað niður í bæ og sungið eftir kúnstarinnar reglum á hverjum stað. Gjarnan lágmark að syngja 2-3 löng lög á hverjum stað, og frammistaðan skipti máli upp á nammiskammtinn. Fastir liðir voru að syngja á Bautanum fyrir franskar, fá pylsur á Kjötiðnaðarstöðinni og gos í Sana. Svona góðgæti fékk maður sko ekki á hverjum degi. Svo var farið heim til einhvers úr liðinu og namminu skipt á milli liðsmanna.

Nammið sem við uppskárum, 5-10 manns í öskudagsliði, eftir metnaðarfullan söng og mikið labb um allan bæ, var svona svipað magn og eitt barn fær núna fyrir 2ja tíma skrepp og keyrslu. Hvergi fengu börnin mín að syngja meira en eitt lag, mjög oft voru þau beðin um að hafa lagið stutt og einstaka staður bara afhenti nammi og afþakkaði allan söng.

Á örfáum stöðum var þeim hrósað fyrir góða framkomu og fallegan söng og þau fengu stundum aukanammi fyrir. Það er einmitt rétta leiðin til að losna við gráðugan nammisníkjandi krakkaskríl. Að setja smá metnað í þetta. Ef Reykvíkingar ætla að halda gleðilegan öskudag, þá þurfa þeir að læra alla hefðina, ekki bara þetta með nammið.

Hvar eru nýyrðasmiðirnir?

2008-01-30T08:22:00.000Z

Kenning mömmu minnar um þjóðfélagsumræður á Íslandi, ætlar að reynast sönn. Einu sinni enn. Kenningin er nokkurnveginn svona: "Í byrjun rís umræðan hátt og stór orð falla, en fljótlega lognast hún út af í langdregnum þrætum um íslenskt mál".

Í gegn um árin höfum við séð ótal staðfestingar á þessari kenningu móður minnar. Gott og nýlegt dæmi er umræðan um hjónaband samkynhneigðra sem fór hátt fyrir nokkru.
Stór orð féllu um mannréttindi, trúarbrögð, synd og syndleysi, umburðarlyndi og eðli. En fljótlega fór umræðan að snúast um orðanotkun: að sama hvað öllum mannréttindum eða prinsippum líði, þá bara gangi alls ekki að nota orðið hjónaband bæði um samband konu og karls og líka um samband tveggja einstaklinga af sama kyni.
Umræðan veltist fram og aftur um þetta nýja sjónarhorn og svo endaði hún með því að ýmsir snjallir nýyrðasmiðir komu fram með tillögur að nýrri orðnotkun. Málið hefur ekki fengið nokkra einustu umfjöllun síðan þá.

Fyrir viku síðan var framið valdarán í ráðhúsinu og það varð allt vitlaust. Fólk hafði hátt og tók sér stór hugtök í munn; lýðræði, valdagræðgi, hagsmunir borgarbúa, spilling, svik, óheilindi osfrv. Öldurnar lægði fljótt og núna snúast áhugaverðustu umræðurnar um orðanotkun borgarstjóra.

Hvort var nú réttara af honum að segjast vera "niðurdreginn" eða "geðveikur"? Átti hann kannski helst að segja þunglyndur? Hvort átti hann að ræða um "heilsufarslegan mótbyr" eða segjast hafa farið í þunglyndismeðferð? Ætli það hafi verið skrifað vottorð upp á "andlegt mótlæti"?

Já, þegar stórt er spurt..... og þegar við bætast heitar umræður um það hvort spaugstofan sé fyndin eða ekki - þá hefur barasta enginn áhuga á umræðum um lýðræði eða pólitísk vinnubrögð. Ég bíð núna eftir að nýyrðasmiðirnir finni einhvern flöt á umræðunni, og þá erum við laus við þetta mál.

Hér er reyndar skemmtilegt blogg um orðanotkun borgarstjóra, skrifað af konu með reynslu.

Ekki meir

2008-01-27T10:04:00.000Z

Ólafur Eff er örugglega ágætis kall, og það er örugglega rétt hjá honum að hann sé ekki fyrirgreiðslupólitíkus eða viðriðinn alls konar spillingarmál og einkavinavæðingu. Það eru auðvitað góðar fréttir og gott mál.

Sjálfstæðismenn eiga örugglega eftir að vera duglegir í borginni og koma ýmsum málum áleiðis eins og gengur. Þeir eiga eftir að vinna að alls konar góðum og þörfum málum og það er gott. Það sem ég hef meiri áhyggjur af, það eru vinnubrögðin og baktjaldamakkið og blekkingarnar. Það er alls ekki sama hvernig hlutirnir eru gerðir.

Það er eitthvað kunnuglegt við vinnubrögðin: Í REI málinu var Villi að makka eitthvað með nokkrum góðvinum, enginn tími til að kanna málin til hlítar, "bara kíla á þetta strákar, drífum í þessu". Allt leynilegt. Enginn fékk að vita neitt, það átti bara að ganga frá öllu fljótt og vel og úthluta ríflegum bittlingum. Meiraðsegja sexmenningarnir, samherjar hans Villa fengu ekkert að vita og ekkert um málið að segja, áttu bara að kyngja.

Og svo hrundi þetta allt yfir hann. Gríðarleg reiði almennings, vantraust og reiði samherja, blekkingar, svik og lygar og gamli góði Villi bara "gleymdi" að lesa minnismiða. Reyndi að ljúga sig út úr vandræðunum, en endaði með að játa á sig mistök og biðjast afsökunar.

Það er óhugnalegt hvernig ferlið endurtekur sig nákvæmlega við myndun nýja borgarstjórnarmeirihlutans. Sami hraðinn, jafnmikið leynimakk, örfáir einkavinir, og núna neyðast sexmenningarnir til að kyngja. Núna "gleymdist" að tékka grundvallaratriði eins og bakland Ólafs, hvort hann hafi einhvern stuðning. Og aftur rís upp reiðialda meðal almennings, við erum búin að fá nóg af svona vinnubrögðum! Svona viljum við ekki láta stjórna borginni! Ekki meira svona!!!

Og núna væla sjálfstæðismenn eins og þeir geta um það hversu vondir allir eru við Ólaf Eff. Ofsóknir vinstri manna á geðheilsu borgarstjóra. Bíddu voru það ekki þeir sjálfir sem rifu hann út í hringiðuna nýkominn úr veikindaleyfi? Voru það ekki þeir sjálfir sem lugu að honum og buðu honum gull og græna skóga og plötuðu hann til samstarfs? Var það fallega gert?

Og almenningi kemur jú alveg við af hvaða toga veikindi borgarstjóra eru. Það skiptir víst einhverju máli hvers konar andleg veikindi hann á við að stríða. Við þurfum engin smáatriði, við þurfum bara að vita um hvað er að ræða. Hreinskilið svar. T.d. yrði ég ekki hrifin af því að hafa borgastjóra með geðklofa, sem heyrir raddir, er fullur af ranghugmyndum og ofsóknarbrjálæði. Borgarmálin eru nógu klikkuð fyrir. Eða borgarstjóra sem væri manio-depressive, og myndi í maníu ætla að sigra heiminn með borgarsjóð að vopni. Nei, geðræn vandamál eru misalvarleg og ekki hægt að setja þau öll undir sama hatt.

En eftir því sem Ólafur Eff gefur í skyn í blöðum í dag, þá er hann búinn að glíma við þunglyndi, eins og þúsundir annarra íslendinga hafa gert. Hann segir þetta samt ekki hreint út, gefur þetta bara í skyn. Og það eru ótal dæmi um farsæla þunglynda stjórnendur, engin ástæða til að óttast það neitt sérstaklega ef fólk sækir viðeigandi meðferð. Ég held að ef hann hefði komið þessu hreinskilnislega frá sér strax í upphafi, þá hefði hann uppskorið mun meiri skilning, traust og stuðning, og spaugstofunni hefði ekki þótt fyndið að sýna hann sem rúmliggjandi "kúkú" geðsjúkling. Nema það sé ekki öll sagan sögð. Ég held að borgarstjórn þurfi núna að vinna fyrir trausti almennings.

Og traustið verður ekki unnið með því að lækka fasteignaskatta um 100 milljónir fyrir hádegi og drífa svo í því eftir hádegi að eyða 500 milljónum í einhverja ónýta kofa á laugaveginum. Samtals eru þetta 600 milljónir sem borgarsjóður verður af, 100 milljónir koma borgarbúum til góða, 500 milljónir koma heppnum fasteignabröskurum til góða. Og það besta er, samningurinn er leynilegur, það má enginn sjá hann ennþá. Þetta var afgreitt í miklum flýti fyrir luktum dyrum á fámennum fundi góðra vina á kostnað skattborgara. Ólafur Eff, Villi og fasteignabraskarar. Sexmenningarnir líta undan. Kunnugleg vinnubrögð sem við erum búin að fá algjörlega nóg af!

Ruslið í Napolí

2008-01-15T21:19:00.000Z

Mikilvægasta tekjulind mafíunnar í Napolí (kölluð Camorra) er auðvitað eiturlyfjasala. Næst á eftir kemur ruslið. Allt frá sorphirðunni, böggun og urðun að förgun iðnaðarúrgangs, - alls staðar er mafían og hirðir gróðann.

Mafían er búin að gera þetta áratugum saman. Þeir reka verksmiðjur sem bagga sorp, því meira sem þeir bagga því meira græðir mafían. Þeir bagga sorp sem væri hægt að endurvinna, þeir bagga sorp sem inniheldur hættuleg spilliefni og þeir bagga venjulegt heimilissorp. Ruslahaugarnir eru undir þeirra stjórn, vaktaðir af vopnuðum vörðum og heilbrigðiseftirlit í lágmarki.

Eiturefnin frá ruslahaugunum sígur niður í jarðveginn og niður í grunnvatnið. Á menguðustu svæðunum er jarðvegsmengunin 100.000 sinnum meiri en leyfileg mörk, tíðni krabbameina 4x hærri en landsmeðaltal, og líkur á vansköpun nýfæddra barna 83% hærri en landsmeðaltal.

Alls staðar í heiminum þurfa iðnfyrirtæki að borga fyrir förgun úrgangs. Mafían í Napolí tekur við greiðslum frá fyrirtækjum í norður ítalíu, greiðslur sem eiga að sjá til þess að úrganginum sé fargað á hættulausan hátt. En hvað gerir mafían? Þeir hirða peninginn og henda úrganginum í sjóinn eða urða hann.

Núna er svo komið að sorphaugar Napolí og nágrennis eru orðnir yfirfullir. Sorphirðumenn eru í verkfalli, götur Napolí fullar af rusli og hermenn reyna að hreinsa eitthvað til, því hætta er á að kólerufaraldur brjótist út.

Mafían stjórnar þeim örfáu ruslahaugum sem ekki eru nú þegar yfirfullir og hefur líka keypt upp það land sem var ætlað fyrir framtíðarsorphauga. Mafían hefur nú alla þræði í hendi sér, en íbúar Napolí eru orðnir langþreyttir á vandanum og heimta varanlega lausn. Evrópusambandið hótar að lögsækja ítölsk stjórnvöld ef þau leysa ekki málið, en varanleg lausn næst aðeins með uppgjöri við mafíuna. Það er skerí.

Bráðum koma blessuð jólin...

2007-12-11T08:48:00.000Z

... spilaði Sindri eins og engill á tónleikum í Grafarvogskirkju á föstudaginn. Hann var alveg ófeiminn við að koma fram og tilkynnti stoltur að hann hefði ekkert ruglast í nótunum.
Sindri er búinn að vera mjög ánægður í flautunni í vetur, en langar núna eftir áramót að byrja á píanói. Við vonum að hann komist að, og Sindri sjálfur æfir stíft "góða mamma", alla daga á píanóið.

Geimverur á öskudaginn

2007-12-11T08:41:00.000Z

Snæfríður byrjaði í leiklist í vetur og hefur haft mjög gaman af því að mæta í það. Afraksturinn af starfinu var sýndur í austurbæjarbíói um daginn, hópurinn hennar lék leikrit um geimverur á öskudaginn. Við foreldrarnir vorum ægilega stolt yfir því að hún gæti munað allan þennan texta og leikið hann hátt og skýrt þannig að heyrðist um allt bíó. Best var að sjá hvernig leikgleðin geislaði af henni.

Frænkur

2007-12-11T08:36:00.000Z

Það er gaman að vera búin að fá Rúnar bró og fjölskyldu heim frá Danmörku. Arnar Haukur og María Katrín gistu hérna um daginn, og hérna eru sætu frænkurnar saman uppí rúminu hennar Snæfríðar að reyna að sofna. Sólveigu fannst þetta mikið stuð, frábær leikur, en það hvarflaði ekki að henni að fara að sofa, í alvörunni? að sofna? í miðjum skemmtilegum leik? Skrítið hvað þessu fullorðna fólki dettur í hug.

Bleikt og blátt

2007-11-29T09:00:00.000Z

Fyrir nokkru var gerð rannsókn úti í heimi. Helmingur nýfæddra barna á fæðingardeild var klæddur í blátt og hinn helmingurinn í bleikt, jafnmargar stelpur og strákar voru í bleiku, og það sama gilti um bláa litinn, jafnmargar stelpur og strákar klæddust honum. Og svo var hegðun fullorðna fólksins skoðuð.

Bláklæddu börnin þóttu alveg sérstaklega hraustleg, kröftug og sterkleg og það var hnoðast meira með þau.
Bleikklæddu börnin þóttu alveg sérstaklega sæt, ljúf og róleg og það var farið með þau eins og postulínsdúkkur.

Merkilegt? Eða hvað?

Hversu stór hluti af kynjamuninum er meðfæddur og skrifast á mismunandi hormónabúskap? Og hversu stór hluti orsakast af félagsmótun frá unga aldri svo maður falli inn í rétt kynhlutverk? Þetta er bara ómögulegt að vita.

Það myndi líklega ekki hafa úrslitaáhrif á þróun jafnréttis þótt öll börn yrðu klædd í litríka röndótta galla við fæðingu í stað þeirra bleiku og bláu? En allavega yrði það svona smá "statement" um að við gerum okkur grein fyrir að stór hluti af félagsmótuninni er ómeðvitaður, og að við ætlum aðeins að hugsa okkur um hvaða gildi við innprentum börnunum okkar.

Og mér þætti það alveg óendanlega gaman, ef tækist að breyta viðhorfum samfélagsins, þannig að hefðbundnir "kvenlegir" eiginleikar myndu fá uppreisn æru og verðskuldaða virðingu, alveg eins og hefðbundnir "karllegir" eiginleikar hafa. Þá myndi maður aldrei aftur fá kjánahroll þegar foreldrar lýsa því yfir hlæjandi og stoltir að stelpan þeirra sé sko algjör strákastelpa, alltaf skítug upp fyrir haus og í slagsmálum við strákana, og viðmælendurnir slá á bakið á þeim og segja "flott, sú er dugleg". Á meðan strákaforeldrarnir segja hljóðlega "jah, strákurinn okkar er voða rólegur, finnst mest gaman að föndra og leika sér með dúkkur" og það slær þögn á mannskapinn. Eftir vandræðalegu þögnina spyr einhver áhyggjufullur "eruð þið búin að prófa að setja hann í fótbolta?".

En fyrirspurn Kolbrúnar á Alþingi er samt á villigötum, kannski svosem ekki í fyrsta sinn sem þingmenn eiga erfitt með að átta sig á starfsvettvangi sínum og rugla saman löggjafarvaldi og framkvæmdarvaldi. Eða finnst henni að Alþingi eigi að lögfesta reglur um klæðnað á Landspítalanum? Eigum við þá ekki í leiðinni að banna forljóta stimpilinn á öllum nýfæddum börnum "Eign þvottahúss ríkisspítalanna"? Það væri sko þjóðþrifamál! Eða þannig...

Samt er líka ömurlegt hvernig þessi vanhugsaða fyrirspurn vindur upp á sig. Nú keppast allir við að tala um hversu gagnslausar þessar þingkonur okkar séu, "- og erum við að borga þeim fyrir þetta! fuss!", "þessar konur á þingi ættu að fara að einbeita sér að einhverjum almennilegum málum!" osfrv. Alveg eins og þetta sé í fyrsta sinn sem einhver leggur fram bjánalega fyrirspurn á Alþingi. Aldrei heyrir maður sagt þegar Árni Johnsen skandaliserar eitthvað "þessir þingkarlar okkar eru alveg gagnslausir, ættu bara að hypja sig aftur heim til sín allir með tölu!". Neibb, svona er bara sagt um konur.

En samt pínu leiðinlegt hvernig málið er tilkomið, ef hún Kolbrún hefði skrifað blaðagrein um málið, eða sent erindi til landspítalans um spítalafatnað, þá hefði ég stutt málið heilshugar, því mér finnst að við megum alveg setja upp gleraugun og skoða þessa ómeðvituðu félagsmótun í kynhlutverkin og hvernig við gildishlöðum hefðbundna "kvenlega" og "karlega" eiginleika. En mér finnst samt klæðnaður ungbarna á landspítalanum ekki vera málefni löggjafarvaldsins, só sorrí.

Gæsahúð

2007-11-23T13:18:00.000Z

"Af hverju komstu svona seint heim úr skólanum í dag, Snæfríður mín? " spurði móðirin, sem margsinnis er búin að brýna fyrir börnunum sínum um að láta vita af sér ef þau fara heim með einhverjum vinum sínum eftir skóla.

"Ég var á æfingu með synfóníuhljómsveitinni" svaraði sú stutta. "Ha? synfóníu - hvað? " spurði móðirin, sem hefur heyrt ýmsar hugmyndarríkar skýringar á seinkun og gleymsku - en aldrei þessa. Og jú, það kom upp úr dúrnum að meðlimir synfóníuhljómsveitarinnar voru alla þessa viku í Rimaskóla, að vinna með krökkum í einum 6. bekknum við að semja og æfa tónverk. Þau sem kunnu á hljóðfæri notuðu þau, hinir spiluðu á trommur og xylofóna. Nokkrir krakkar úr 5. og 4. bekk fengu þar að auki að vera með, og spila á hljóðfærin sín, og þannig fékk trompetleikarinn hún Snæfríður og bekkjarsystir hennar Svana, að æfa með synfóníunni.

Svo var endað með glæsilegum tónleikum, fyrst spilaði synfóníuhljómsveitin nokkur lög, og enduðu auðvitað með "Á Sprengisandi" og allavega ég fékk gæsahúð, útsetning Páls Pampichlers vekur upp gamlar og góðar minningar. Og svo komu krakkarnir á svið, nokkrir meðlimir synfóníunnar komu sér fyrir inn á milli, til hliðar og bakvið, en krakkarnir fengu sviðsljósið. Þau höfðu notað vikuna í að semja tónverk, þar sem nokkur grunnstef voru endurtekin reglulega í mismunandi hljóðfærahópum, sóló tekin á víxl og svo var allt sett á fullt með öllu genginu á full blast, og svo færðust stefin aftur á milli hljóðfærahópanna. Gæsahúðin gerði aftur vart við sig. Svo voru þau búin að semja nýjan texta við "singing in the rain" og sungu eins og englar: "Á íslensku ég syng", innblásin af degi íslenskrar tungu. Glæsilegt framtak á allan hátt og frábær skemmtun. Skólastarf til fyrirmyndar. Takk fyrir mig og mína!

Glöggir lesendur geta séð að lengst til vinstri á myndinni er fyrrverandi leigusalinn okkar á Kvisthaganum, hann Brjánn fagottleikari, það var óvænt ánægja að hitta hann í skólanum.

Sindri og vinir hans voru mættir í góðu stuði.

Bekkjarsystur Snæfríðar gerðust undir eins barnapíur fyrir Sólveigu, og henni finnst ótrúlega gaman í skóla.

Nammi og pleisteisjon

2007-11-23T09:09:00.000Z

Hjálparstarf kirkjunnar opnaði um daginn heimasíðu, http://www.gjofsemgefur.is. Þetta er mjög sniðug hugmynd, í staðinn fyrir að gefa fjölskyldu og vinum einhvern óþarfa í jólagjöf, þá kaupirðu eitthvað handa fátæku fólki úti í löndum og sendir gjafabréfin til fjölskyldu og vina. Þú getur t.d. frelsað barn úr skuldaánauð fyrir 5000 kr, keypt skóladót fyrir 2000 kr, gefið geit fyrir 2500 kr, heint vatn fyrir 35 manns kostar 5000 kr osfrv. Og svo er hægt að kaupa "ójólalegri" gjafir eins og kamar fyrir 6500 kr og kassa af smokkum fyrir 2500 kr. Mjög gott mál og vonandi gengur þetta vel hjá þeim.

Þið getið skoðað frétt um málið hérna: http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/frett.html?nid=1302365. Fréttin er stórfurðuleg og sýnir fjölmiðlakynningu kirkunnar á verkefninu. Byrjar með kertaljósi, svo staulast fram hópur af íslenskum rauðklæddum jólasveinum, svo kemur gamla tröllskessan hún Grýla og svo er fréttin búin.

Þetta var semsagt leiðin sem kirkjan valdi til að kynna verkefnið sitt. Heiðnir jólasveinar, kerti og gömul tröllskessa. Ekkert biblíu eða jesútengt. Kannski eitthvað svipað og ef Latibær væri með kynningu og gæfi öllum krökkum nammipoka og pleisteisjón.

Var það ekki í fyrra sem einhver presturinn lýsti því yfir í barnamessu að jólasveinninn væri bara plat? Allavega þá eru þeir mættir í ár, ásamt Grýlu mömmu sinni, og byrjaðir að vinna fyrir kirkjuna. En hvað varð eiginlega um krossmörk, engla og jesúmyndir - er svoleiðis alveg dottið úr tísku í kirkjunni? Er kannski hjálparstofnunin með þessu bara að reyna að láta lítið bera á kristilega hluta hjálparstarfsins? Fólk er nefnilega alveg steinhætt að vilja gefa peninga til trúboðs eftir hörmulega reynslu af því um allan heim, og þess vegna eru hinir sívinsælu jólasveinar og grýla notuð til að breiða yfir heilagleikann hjá stofnuninni. Því kirkjan er alls ekki hætt trúboði meðal heiðingja í afríku, þótt hún vinni líka að ýmsum öðrum góðum og gagnlegum verkefnum í leiðinni.

Semsagt, bæði skrýtið mál og líka mjög gott mál.

Snæfríður 10 ára!

2007-11-19T09:21:00.000Z

Nú er hún Snæfríður mín orðin 10 ára, yndisleg 10 ár hjá yndislegri stelpu :-)

Við byrjuðum á því að bjóða stelpunum í bekknum hennar í veislu á föstudaginn. Snæfríður bakaði súkkulaðikökuna alveg sjálf og eins og venjulega var hún búin að hanna kökuskreytingarþema, kökurnar voru 3 bleik hjörtu með silfurlitum sælgætiskúlum. Stílhreint og stílíserað, bleikt og glansandi :-) 10 ára bekkjarafmælið fór ótrúlega vel fram, stelpurnar rólegar og glaðar, bingó, stoppdans, morðingjaleikur, kaka og pizzuveisla.

Sólveig hefði ekki getað verið glaðari þótt hún hefði átt afmæli sjálf. Hún er sannfærð um að hún sé 10 ára eins og hinar stelpurnar og tók þátt í öllum leikjunum, hjálpaði til við að opna pakka og naut sín vel við matarborðið við kökuát og pizzuát.

Svo var haldin stórveisla fyrir fjölskyldu og vini, og eins og venjulega var þröng á þingi hérna hjá okkur. En mikið eigum við skemmtilega vini og fjölskyldu, það er alltaf jafn gaman þegar allur þessi hópur kemur saman. Frjósemin í hópnum er líka ótrúleg, í hverri veislu bætist nýtt barn í hópinn.

Kolfinna

2007-11-19T09:13:00.000Z

Aggi og Þórunn gáfu litlu dóttur sinni fallegt nafn um síðustu helgi, Kolfinna Arnarsdóttir heitir sú stutta. Hún var skírð í barnamessu í hverfiskirkjunni þeirra og svo var glæsileg skírnarveisla heima hjá þeim. Til hamingju með nafnið, Kolfinna, og til hamingju með Kolfinnu, Aggi, Þórunn og Heba.

Sólveig skemmti sér vel í barnamessunni, fílaði alveg í botn að vera í svona krakkahópi. Flott mynd hérna, öll börnin fylgjast með messunni, en Sólveig fylgist með krökkunum.

Svo pósaði hún fyrir framan altarið

Körfubolti

2007-11-18T22:51:00.000Z

Sindri byrjaði að æfa körfubolta í haust og það er svona rosalega gaman. Allt frá fyrstu æfingunni ríkti mikil gleði, fyrsta æfingin sem var lögð fyrir 20 kraftmikla 7 ára gaura, var "óþekktaræfingin". "Jæja, strákar" sagði þjálfarinn. "Þegar ég segi til, þá vil ég að þið séuð eins óþekkir og þið getið, hlaupið um, öskrið, driplið boltunum og bara verðið alveg rosalega óþekkir". "Og svo þegar ég blæs í flautuna, þá stoppið þið og hafið alveg hljótt". Svo byrjaði "óþekktaræfingin", strákarnir voru með læti og þjálfarinn blés í flautuna og allir stoppuðu. "Uss, strákar, þið getið nú verið miklu óþekkari en þetta, byrjið aftur" Strákarnir fóru alveg á kostum í ólátum og óþekkt, og svo þegar þjálfarinn blés í flautuna, datt allt í dúnalogn. "Vá, mikið svakalega voruð þið óþekkir hló þjálfarinn". Og strákarnir hlógu ánægðir og sáttir og tilbúnir til að hlýða flautunni. Þar með voru agavandamálin leyst og kominn vinnufriður fyrir alls konar driplæfingar. Þjálfarinn þurfti bara að flauta og allt datt í dúnalogn.

Svo var farið á fyrsta körfuboltamótið um síðustu helgi, Hópbílamót Fjölnis í Grafarvogi. Strákarnir spiluðu fimm 10 mínútna leiki, þar sem ekki voru dæmd skref nema þau væru alveg hrikalega mörg, engin stig talin, enginn vann og enginn tapaði. En strákarnir auðvitað töldu stigin sín sjálfir, börðust af hörku og vissu alveg hvort þeir voru að vinna eða tapa, samt gott að geta skýlt sér á bak við stigaleysið þegar komu tapleikir, enda var ekker gull silfur og brons í boði, heldur flottur peningur fyrir alla. Og það var líka margt annað að hugsa um á milli leikja, allir fóru saman í bíó, allir fóru saman í sund, það var kjötbolluveisla í Rimaskóla, blysför og kvöldvaka, mjólk og skúffukaka fyrir svefninn og verðlaunaafhending og pizzuveisla í lokin. Heim af mótinu komu bara stoltir sigurvegarar.

Vagg og velta

2007-11-07T13:08:00.000Z

Við Snæfríður eyddum síðustu helgi á fimleikamóti í Vestmannaeyjum. Þetta var alveg ágætis ferð, Snæfríður stóð sig vel í sínum æfingum, góð stemmning í hópnum og þétt dagskrá.

En ojbara hvað það var ekki gaman að sigla með Herjólfi. Á leiðinni út í eyjar varð helmingur liðsins sjóveikur, en líklega varð ábyrga mamman í ferðinni, ég sjálf, einna sjóveikust. Lengst af hékk ég ælandi út fyrir borðstokkinn, svo náði ég að staulast inn fyrir dyr og hékk þar örmagna og ælandi það sem eftir var ferðar. Snæfríður ældi einu sinni og hresstist svo, en var svo hrædd um aumingja sjóveiku mömmu sína, að hún fékk mig til að lofa því að sigla aldrei aftur með Herjólfi. Þannig að ég pantaði fyrir okkur flug heim á sunnudaginn.

Þegar við komum á flugvöllinn komumst við að því að það var ófært vegna veðurs, og sífellt bætti í vindinn. Flugmaðurinn var hálf sorrý yfir þessu, en bauðst til að skutla okkur bara í staðinn niður í Herjólf sem átti að fara á svipuðum tíma. Flott gestrisni hjá eyjamönnum. Og við fórum aftur um borð í Herjólf hryllilega. Ég kom mér fyrir í sæti og hreyfði mig ekki alla ferðina nema bara rétt til að æla, og þraukaði ferðina þannig. Ég skildi Snæfríði eftir í umsjón sjóhraustra fimleikaþjálfara - að ég hélt. En nei, nú varð allt sjóhrausta fólkið líka sjóveikt. Það urðu bara allir sjóveikir. Snæfríður ældi 8 sinnum í ferðinni og lá lengst af bjargarlaus frammi á gangi við klósettin. Óvá hvað við erum ekki gott efni í sjómenn!

Við erum núna rétt að losna við eftirköstin, sjóriðuna, ógleðina, hausverkinn og þreytuna. Og ég get lofað því að ég fer aldrei ALDREI aftur í Herjólf, nema kannski KANNSKI í logni og blíðu. Og bara BARA ef ég á gott erindi út í eyjar.

Smámynt

2007-10-24T18:35:00.000Z

Um daginn vorum við Sólveig á einhverjum þvælingi og ákváðum að setjast inn í Þórsbakarí og fá okkur smá hressingu. Á móti okkur tók eldri kona, með virðulega upp sett hár og í rósóttum slopp, svona sem er bundinn saman á hliðinni. Hún byrjaði á að bjóða okkur hlýlega góðan daginn, og mér fannst samstundis eins og ég væri komin í heimsókn til gamallar frænku. Ekkert svona "horft-út-í-loftið-mér-er skítsama-g..daginn" heldur virkilega hlýleg kveðja. Góðan daginn.

Við pöntuðum okkur kaffibolla, trópí og kleinu, borguðum og settumst niður. Og fylgdumst með gömlu virðulegu afgreiðslukonunni taka við leiðbeiningum frá unglingsstelpu um hvernig búðarkassinn virkaði. "Já, á ég svo að styðja á þennan hnapp" sagði sú virðulega. "Já, ýttu bara áennan takka" sagði sú unga. Og sú gamla studdi virðulega og yfirvegað á hina og þessa hnappa um leið og hún afgreiddi fólk af rólegri og hlýlegri festu. "Okkur vantar smámynt" sagði sú virðulega hæglætislega við þá ungu, um leið og hún töfraði skiptimynt upp úr veskjum viðskiptavinanna. "Já, þetta er ferlegt, okkur vantar alltaf klink" sagði sú unga.

Mér leið eins og ég væri komin til kaffihúsahimna. Alveg þangað til ég beit í kleinuna. Þetta var sú allra versta kleina sem ég hef smakkað, bakarinn greinilega á svaka dropafylleríi þennan daginn. Ég stillti mig samt um að gera eins og Sólveig, sem ullaði samviskusamlega út úr sér hverri einustu kleinuörðu.

Á leiðinni út lét ég mig dreyma um ömmukaffihús þar sem bara gamlar og virðulegar og hlýlegar konur í rósóttum sloppum sæju um afgreiðslu, studdu á hnappa og töluðu um smámynt. Og þar væri hægt að kaupa ekta ömmukleinur, ekki einhverjar ofvaxna dropahlunka. Og upprúllaðar pönnukökur með sykri, soðið brauð, lagtertur, lummur...... heitt kakó í rósóttum brothættum bollum.......

Ekki jibbí

2007-10-09T22:07:00.001Z

... ekki jei
... ekki vúhú og allt það

... ekki rafmagn

Hvað klikkaði?

Fylgist með næsta þætti í (raf)mögnuðu framhaldsspennusögunni "Torfastaðaundrin".

Jeesssss!!

2007-10-09T12:32:00.000Z

Vúúúúúúhúúúúú!
Jeiii!
Jiiibbbbbíííí!
Loooksins!!
Jeeeesss!
Gaaaarrrrggg!
Jííhaa!
Aúúúúú!

... já semsagt, rafmagnið er komið eftir fáránlega langa bið og allt of mörg símtöl.

Í kvöld renni ég austur og set í gang rafmagnshitablásara og byrja að kynda húsið. Núna getur næsti kafli framkvæmdanna á Torfastaðaheiðinni farið að byrja.

Matarást

2007-10-09T08:41:00.000Z

Það er alveg ofboðslega gaman að gefa henni Sólveigu að borða. Ekki bara af því að henni finnst eiginlega allur matur góður, heldur af því að hún nýtur matarins svo yndislega mikið.

Hún vill borða oft, en lítið í einu. Ef henni finnst foreldrar sínir seinir við að setja mat á borðið þá grípur hún til sinna ráða, nær sér í krukku inn í skáp og setur á borðið, klifrar upp í stólinn sinn og segir "NAMM! NAMM!"

Á morgnana situr hún í stólnum sínum og borðar hafragrautinn sinn, og sönglar með "mmmmm, nammm, nammm, mmmm, ammm, mmmm". Voða notaleg morgunverðarstund hérna hjá fjölskyldunni með þennan undirleik. Og auðvitað borðar hún sjálf, það er mjög mikilvægur þáttur í þessari matarupplifun allri. Venjulega er hún frekar dugleg að nota skeið eða gaffal, en ef það er eitthvað sérstaklega gott í matinn, eins og t.d. hakk og pasta, þá bara verður hún að nota hendurnar líka, - og jafnvel allt andlitið, og þá færist "namm namm" söngurinn upp á æðra stig. "AMM, NAMM, MMMMM, NAMM, MMMM..." svo hátt að aðrir geta varla talað saman fyrir söngnum háværa.

Umskiptingur

2007-10-02T18:16:00.000Z

Ég fór til læknis í gær með eyrnasjúklingana mína. Sólveig var með eyrnabólgu í síðustu viku, slapp sem betur fer við sýklalyf en miðað við pirringinn og öskrin í henni var ég nokkuð viss um að eyrun væru ekki í lagi, og það stóð heima, vökvi og þrýstingur í báðum eyrum. En það lagast vonandi á næstu vikum. Sindri fékk svo eyrnabólgu í sitt slæma hægra eyra í fyrradag með tilheyrandi pirringi og verkjum, og svo byrjaði að leka úr því einhver eyrnadrulla. Krakkarnir stóðu sig vel í læknisskoðuninni og við fórum út með lyfseðil fyrir dropum í eyrað hans Sindra.

Um leið og við komum í apótekið þá breyttist hún Sólveig litla ljúfa í algjöran umskipting. Öskraði af öllum lífs og sálar kröftum og spriklaði og sparkaði og það var ekki nokkur leið að finna nokkuð til að vekja áhuga hennar. Ég rétti fram lyfseðilinn og augu allra viðskiptavinanna beindust að konunni með snarbrjálaða krakkann. Hneyksluð augnarráð, vorkunsöm augnaráð, pirruð augnaráð. Og svo hófst biðin.

Við Sindri gerðum okkar besta til að gleðja Sólveigu, afgreiðslukonan kom líka og reyndi að rétta henni eitthvað sniðugt, en Sólveig bara öskraði hærra og gerði góða tilraun til að kasta sér í gólfið úr fanginu á mér. Vorkunssömum og pirruðum augnarráðum fjölgaði á meðan ég gekk um gólf með öskrandi barnið.

Að lokum leit afgreiðslukonan glaðlega til mín um leið og hún kallaði upp lyfseðil. Ég reif upp veskið, borgaði, greip pokann og dreif mig út. Á leiðinni hugsaði ég samt, svakalega hafa þessir dropar hækkað í verði. Á bílaplaninu leit ég á pokann og sá að hann var merktur Guttormi Erni eða einhverju nafni jafn ólíku Sindra Heiðari.

Skömmustuleg fór ég aftur inn í apótekið með öskrandi barnið og játaði á mig lyfjastuldinn. "Barnið bara öskraði svo hátt að ég heyrði ekki nafnið, ég hélt í óskhyggju minni að loksins væri komið að okkur". Það þurfti að kalla til nokkra starfsmenn til að leiðrétta þetta í rafrænu bókhaldi apóteksins, og alltaf öskraði Sólveig. Pirruðum augnaráðum fjölgaði verulega.

Loksins kom svo að því að droparnir hans Sindra voru afgreiddir og ég komst út og alla leið heim, gjörsamlega örmagna og gaf aumingja umskiptingnum mínum henni Sólveigu verkjastíl.

Nokkurra daga innivera með tvö eyrnaveik börn duga greinilega til að breyta mér í gangandi grænmeti.

Kyrr kjör

2007-08-24T21:30:00.000Z

Undanfarna daga hefur allt verið með kyrrum kjörum á austurvígstöðvunum. Eftir að danirnir fóru, datt allt í dúnalogn. Engin vinna í gangi þarna. Það hefur sína kosti. Til dæmis er ég ekki lengur alltaf að keyra yfir heiðina með marga lítra af gosi, brauði, áleggi og já - bjór. Get ekki sagt að ég sakni þessara ferða. Ég sakna þess heldur ekki að vera að brasa fram og aftur með rafstöðvar og loftpressur. Já og endalausar bensínferðir til að fylla á rafstöðvarskrímslið. Sakna þeirra ekki heldur. Og mikið var fallegt í kyrrðinni og rökkrinu eitt kvöldið um daginn þegar ég skrapp þarna til að snyrta til í kring um bústaðinn.

Það er nefnilega ekkert spes þarna í dagsbirtunni þessa dagana. Allt fullt af rusli út um allt. Við erum búin að fara ófáar ferðir á gámastöðina með afgangstimbur, pappír, plast, málm og pappaumbúðir - því auðvitað erum við að reyna að skila þessu flokkuðu í endurvinnslu. Við eigum talsverða vinnu eftir í frágangi þarna - en þetta hefst nú samt smám saman. Vonandi áður en fyrsta haustlægðin kemur og allt fýkur út um allt....

Góðar fréttir. Rarik skurðurinn nálgast húsið okkar óðfluga. Það styttist verulega í að við fáum rafmagn og vatn. Rafvirkinn byrjaður að draga í lagnir inni. Þá ættum við bráðlega að fara geta haft hitablásara í gangi til að þurrka upp steypuna í gólfplötunni. Allt að komast í gang aftur á austurvígstöðvunum...

Tré og list

2007-08-24T21:11:00.000Z

Um síðustu helgi kíktum við á opnun á glæsilegu listagalleríi í Villingaholtshreppnum. Listilega útskornir og renndir trémunir, ljósmyndir, vefnaður og gömul handsmíðuð verkfæri voru þarna meðal annars.

Hjónin í Forsæti eru stórhuga fólk og hristu þetta bara sisvona fram úr erminni - allt heimagert. Í tilefni dagsins var starfrækt kaffihús með þvílíkum hnallþóruveitingum í stórum sal í næsta húsi. Í þeim sal er meðal annars uppsett stórt kvikmyndatjald og hafa verið sýndar þar nokkrar myndir, en þennan dag, þá var þetta kaffihús. Stórhugurinn gengur í erfðir.

http://www.treoglist.is/
Auðvitað er búið að opna heimasíðu. Nema hvað.

Sólveig skemmti sér konunglega þegar hún fékk að hjálpa til við píanóleik.

Sindri 7 ára

2007-08-13T18:06:00.000Z

Sindri á fótboltamóti um helgina. Stór 7 ára drengur.

Sindri á fótboltamóti fyrir ári síðan. Lítill 6 ára drengur.

Já, hann Sindri okkar er orðinn 7 ára gamall. Og þvílíkt sem drengurinn hefur stækkað á einu ári, mér finnst ég hafi alltaf verið að kaupa á hann nýjar buxur, svo rétt snéri ég mér við og þá voru þær komnar upp á miðja kálfa á drengnum, og við aftur út í búð að kaupa buxur.

En Sindri hefur gert fleira á þessu ári heldur en að vaxa upp úr buxum. Þetta er árið sem hann byrjaði í skóla, fór að æfa fótbolta af krafti, eignaðist góða vini í bekknum sínum, Sverri og Bjarka, lærði að renna sér á snjóbretti, fór einn til Akureyrar í viku, tók þátt í fyrsta skákmótinu sínu og margt fleira.

Sindri er mikill dundari og bílaáhugamaður - getur leikið sér tímunum saman með bílana sína eða kubba. Teiknar ótrúlega flottar myndir og hjólar og hjólar út um allt. Sindri elskar allar framkvæmdir, hvort sem það heitir að smíða, gróðursetja, slá lóðina, skúra gólf, þrífa bílana, skrúfa saman húsgögn, fara út að ganga með hunda, allt þetta er fyrsta flokks skemmtun fyrir Sindra - bara ef hann fær að taka þátt.

Sindri þakkar fyrir góðar gjafir og góða gesti...

Dagur 19

2007-08-11T10:25:00.000Z

Jæja, rafvirkinn kom heim frá eyjum og náði að klára að leggja rafmagn í veggina í gær. Hjúkk. Og danirnir aftur orðnir glaðir.

Annars eru danirnir búinir að panta sér flugferð heim á þriðjudagsmorguninn, þá ætla þeir að vera búnir að þessu, heilum tveimur vikum á undan áætlun. Í stað 5 vikna eru þetta 3 vikur. Frábært mál algjörlega.

Að vísu ná þeir ekki alveg að klára umsamið djobb. Það er ekki hægt að leggja gólfefnin strax af ýmsum ástæðum. Í fyrsta lagi er steypan í gólfplötunni ekki orðin nógu þurr og því þarf það að bíða aðeins . Í öðru lagi erum við ekki komin með vatn í húsið - og það þarf jú vatn í gólfhitakerfið sem á að vera undir gólfefnunum. Ólafur bóndi sem ætlaði að leggja til okkar vatn gat ekki gert það í sumar vegna sjúkrahússdvalar - en lofar því núna fyrir 1. september. Við bíðum bara eftir því. Já og að lokum þá vantar okkur líka rafmagn frá Rarik. Það er búin að vera löng og "skemmtileg" saga, allt brasið í kring um það, en núna virðist ætla að rætast úr á allra næstu vikum. Jæja, við vissum að þessir hlutir stóðu tæpt þegar við ákváðum að taka við húsinu 2 mánuðum á undan áætlun, þannig að við erum alveg róleg yfir þessu. Eigum bara þetta fína hús án allra nútímaþæginda.

En danirnir eiga eftir að koma aftur og reisa nokkur hús á Íslandi í viðbót á næstu vikum og munu þá skjótast til okkar í örfáa daga og klára það sem er eftir - þegar platan er orðin þurr - og við komin með vatn og rafmagn.

Þangað til njótum við bara kyrrðarinnar á heiðinni og ótrúlega flotta útsýnisins.

Dagur 15

2007-08-07T20:13:00.000Z

Núna er mikið að gerast í bústaðnum okkar á Torfastaðaheiðinni, enda fóru danirnir ekki á neina útihátíð um helgina, heldur "bara vinna, vinna!" eins og Lars orðar það svo vel.

En núna erum við komin með innveggi og þar með alls konar herbergi í húsið, mjög flott.
Háaloftið er samt ekki komið upp.
Búið að klæða loftið og búið að leggja rörið fyrir kamínuna.
Elhúsinnrétting byrjuð að fæðast. Við erum samt ekki svona svakalega "sixtís" eins og túrkísbláa innréttingin bendir til. Þetta er hlífðarplast.

Ekki hefur enn spurst til rafvirkjans síðan hann fór til eyja. Vonandi skolar honum á land fljótlega því danirnir eru orðnir "nett" pirraðir á þessu rafvirkjaleysi, þótt það séu ekki margir virkir dagar síðan hann fór. Og þeir eiga mörg miður falleg orð um vinnukúltúr íslendinga. Já og drykkjukúltúr. Þeim finnst miklu kúltiveraðra að gera þetta eins og danskurinn og drekka bara í vinnunni ;-)

Dagur 11

2007-08-02T23:21:00.000Z

Gott að frétta af bústaðarbyggingum. Fyrir utan endalaust vesen með loftpressur - núna þurfti þessi nýja að bila, með tilheyrandi skutli, reddingum og bykoferðum. Eftir árangurslausa leit á leigumörkuðum að lausri pressu sem ekki tekur mikið rafmagn, endaði ég með að kaupa nýja og byko tók þá gömlu í viðgerð. Ég er eiginlega alveg hætt að hafa húmor fyrir þessum verkfærakaupum mínum.

Raflagnir í loft og útveggi komnar og verið að klára seinna lagið af einangrun.
Byrjað á að setja klæðninguna í loftið.
Ennþá verið að vinna við þakið, þakrennur og það allt.

Næst á dagskrá er að koma innveggjunum á sinn stað, og svo þarf að fá rafvirkjana aftur til að klára raflagnir í þeim. Eini gallinn er að rafmagnsmaður einn fór til eyja með 7L af göróttum drykk og óvíst um hvenær hann kemur aftur til vinnu. Kannski á þriðjudag - líklega á miðvikudag. Lars og Peter líst ekkert á þetta og eru hræddir um að verða verkefnalausir strandaglópar á eyjunni bláu.....

Sólveig er hamingjusöm að skottast í kringum mig í bústaðarferðunum. Er orðin mjög dugleg að tína upp í sig ber, en hérna er hún reyndar að smakka á moldinni - ekki alveg jafn bragðgott.

Sindri smiður

2007-08-02T23:10:00.000Z

Í dag fórum við í Byko, eins og oft áður, Byko er orðið okkar annað heimili. En í dag fékk Sindri að velja sér hamar og einn pakka af nöglum. Ég held að fáar gjafir hafi veitt honum jafn mikla gleði (fyrir utan kannski eftirlíkinguna af effelturninum sem hann fékk þegar hann var 3ja ára í París - hann þurfti að sofa með hann uppí í marga mánuði á eftir).

En jæja, Sindri hefur varla skilið hamarinn við sig í allan dag. Og hann er búinn að smíða og smíða, enda nóg af afgangstimbri í kring um bústaðinn. Ekki skortir metnaðinn, fyrst á dagskrá er vinnuborð - til að smíða við. Svo er hann byrjaður að leggja drög að sófa. Auk þess á hann myndarlegt vopnabúr, smíðar byssur og riffla á færibandi.

Hjólhýsapakk

2007-08-02T22:54:00.000Z

Á leiðinni frá Selfossi að Rauðavatni, á fimmtudagskvöld fyrir verslunarmannahelgina mættum við:

15 hjólhýsum
14 fellihýsum
11 tjaldvögnum
7 húsbílum

Og það var almennt lítil umferð.

Þetta er partur af hinum hefðbundna bílatalningarleik okkar Sindra á ferðunum endalausu yfir Hellisheiðina. Við veljum okkur bíla eða einhver farartæki (t.d. jeppa eða hvíta bíla) og svo er æsispennandi keppni um það hver vinnur. Almennar niðurstöður úr þessum keppnum eru þær að jeppar hafa alltaf vinninginn, nema ef skyldu vera gráir bílar. Næst koma hvítir bílar, sirka jafn mikið af rauðum og bláum. En um verslunarmannahelgina er mjög gott að veðja á hjólhýsi.

Dagur 8

2007-07-31T22:57:00.000Z

Framkvæmdir ganga mjög vel á Torfastaðaheiðinni. Komnir útveggir og þak og allir gluggar, stórir sem smáir. Já og líka hurðir. Búið að einangra og plasta, allar súlur komnar á sinn stað. Byrjað að leggja rafmagn og stálið ofan á þakið.

Næst á dagskrá eru pípulagnir, innveggir og háaloft og svo meira rafmagn. Það verður gaman að sjá það gerast.

Sveitalíf

2007-07-31T22:14:00.000Z

Síðustu vikurnar er ég búin að keyra égveitekkihvaðmargar ferðir á milli Torfastaða og Hrísrima.
Fyrst þurfti ég að fara nokkuð margar ferðir til að koma öllum græjunum á staðinn; stigar, rafstöð, loftpressa, bensín, sög, verkfæri, allt þurfti þetta að vera á staðnum. Allt klappað og klárt og eftir bókinni - hélt ég.

Og svo byrjaði ballið. Fyrst þurfti ég að skutla á staðinn fleiri verkfærum sem hafði gleymst að láta mig fá. Svo þurfti ég að kaupa meira bensín því rafstöðin eyddi svo miklu. Svo þurfti að koma bilaða bílnum til og frá verkstæði og bílaleigubílnum til og frá. Svo þurfti að koma með nýja slöngu fyrir loftpressuna. Svo þurfti ég að koma með mat fyrir smiðina. Meira brauð og álegg - ekki hangikjöt. Svo bilaði rafstöðin og spjó eldi. Þá þurfti ég nýja og stærri rafstöð. Svo kom í ljós að loftpressan tók of mikið rafmagn. Þá þurfti ég að koma með nýja og minni loftpressu. Svo þurfti ég að kaupa meira bensín. Svo redda brothamri til að koma súlunni á sinn stað. Svo fara með byggingarusl á gámastöðina. Svo meiri mat fyrir smiðina, meira bensín fyrir rafstöðina, meira meira meira.

Ferðirnar eru orðnar nokkuð margar, en allar bráðnauðsynlegar. Fyrir utan að ferja mat, bensín og verkfæri, þá þarf að taka ýmsar ákvarðanir á staðnum með hin og þessi smáatriði og stór, kalla til rafvirkja og pípara og tryggja að enginn þvælist fyrir eða stígi á tær á hinum iðnaðarmönnunum, og já, nú fatta ég af hverju það er alltaf verkstjóri á öllum svona verkum.

Og í öllum þessum ferðum er ég með eitt eða fleiri börn með mér. Og við höfum brallað ýmislegt skemmtilegt. Berjamó og gönguferðir, gróðursetning og draumar um kofabyggingar, nestistími úti í móa, klappa hundum og hestum. Þar að auki tekur fólkið í Biskupstungnahreppi óskaplega vel á móti okkur, nágranni okkar á heiðinni, stöðvarstjórninn á bensínstöðinni, hjónin á bænum og gamli borgarfulltrúinn - öll eru þau hvert öðru vingjarnlegra.

Dagur 4 - þak yfir höfuðið

2007-07-26T17:04:00.000Z

Dagur 2

2007-07-24T21:10:00.000Z

Það er gaman að fylgjast með húsinu rísa, ótrúlegt að á degi 2 séu allir útveggir komnir á sinn stað og allar sperrur í þakinu. Það er samt margt eftir að gera, festa hitt og þetta, plasta, einangra, setja þak, leggja raflagnir og pípulagnir, og svo auðvitað innveggir, gólf og allt það. En, so far, so good.

Allt gengur ljómandi. Druslan komin úr viðgerð, þetta var ekki tímareimin heldur ónýtur vatnskassi, hjúkk? og danirnir aftur komnir á bíl frá okkur. Annar gámurinn tómur og farinn burt, hinn gámurinn kominn að húsinu, danirnir voða lukkulegir með það. Neita samt að borða hangikjöt og já bara allt lambakjöt yfirhöfuð. Vilja ekki sjá rúgbrauð eða neitt gróft - bara franskbrauð. Voða hrifnir af skyri og "sodavand" sem er reyndar ekki sódavatn heldur gos. Furðulegt! Ef danir vilja sódavatn biðja þeir um "dansk vand", venjulegt vatn er "isvand" og gos heitir "sodavand". Kannski ekki skrýtið hjá þjóð sem liggur á sænginni sinni og breiðir dýnuna ofan á sig.

Lars og Peter að vinna í barnaherberginu. Þarna uppi verður lítið háaloft.

Snæfríður við stofugluggann

Stelpurnar að spóka sig í eldhúsinu.

Í berjamó

2007-07-24T20:54:00.000Z

Það er komið fullt af berjum á Torfastaðaheiðinni, bæði bláber og krækiber, sum alveg fullþroskuð og svo grænjaxlar innanum. Snæfríður var stórtæk í berjatínslunni og Sólveig naut góðs af, namm namm sönglaði hún á berjaþúfu.

Á Torfastaðaheiðinni, rétt fyrir ofan bústaðinn okkar eru gamlar tóftir. Hér situr Sólveig undir einum veggnum, með bústaðinn okkar í baksýn. Við höldum að þarna hafi staðið bærinn Torfastaðakot í gamla daga, en við eigum eftir að komast betur að þessu.

Dagur 1

2007-07-23T17:29:00.001Z

Jæja, þá er ballið byrjað.

Danirnir Lars og Peter mættu á svæðið í dag, mældu grunninn fram og aftur, merktu og skoðuðu og kváðu svo upp þann dóm að þetta væri bara allt í fínasta lagi, allt eins og það á að vera. Hjúkk og takk Þórbergur!

Svo mætti Maggi kranastjóri frá JÁverki, sá er nú röskur og duglegur. Það þurfti að byrja á að hífa alls konar dót út úr gáminum og að lokum fundust húsveggirnir - alveg innst inni. Um hádegið voru þeir byrjaðir að hífa veggina á sinn stað, skrúfa og festa. Ótrúlega flott að sjá þetta gerast. Ég er mjög spennt að sjá þetta á morgun, þá ættu allir veggirnir að vera komnir á sinn stað.

Vandræðalisti

2007-07-23T17:03:00.000Z

Það er ekki tekið út vandræðalaust að standa í svona húsbyggingum. Vandræðalistinn er orðinn talsvert langur.

1. Ólafur bóndi sem ætlaði að grafa grunn, leggja veg, og koma heitu og köldu vatni til okkar, fór á spítala. Nágrannni hans Grímur grafari, hljóp í skarðið og lagði dag við nótt við að grafa grunninn, fylla að og koma veginum í lag. Heitt og kalt vatn verður að bíða betri tíma.

2. Gámabíllinn lenti í vandræðum á veginum og þurfti að setja annan gáminn niður við vegamótin. Danirnir settu upp fílusvip og fussuðu. Ég leigði aukadag á krana til að keyra allar einingarnar á milli gámsins og grunnsins.

3. Bíllinn sem við sköffuðum handa dönunum dugði upp að Torfastöðum og gafst þá upp. Farin viftureim og vatnsdæla og sitthvað fleira. Ég þurfti að vakna klukkan 5 og keyra austur til að koma dönunum í vinnuna á undan krananum. Rúnar bróðir kom með mér og sat í druslunni á meðan ég dró hana á verkstæði á Selfossi. Og keyrði svo bílaleigubíl til baka. Ævintýri líkast, eða já, hm..

4. Rarik sveik okkur um að vera búin að leggja rafmagn að bústaðnum, þrátt fyrir eldheitt daglegt símasamband. Ég leigði bensínrafstöð og er búin að keyra 50L af bensíni austur handa skrímslinu.

5. Danirnir fóru fram á að við útveguðum nokkur verkfæri, stiga og vinnupalla oþh. Ekkert mál að redda því með tækjaleigu. - En þegar betur var að gáð var langtímaleigan svo dýr að núna er ég "hamingjusamur" eigandi að stórri öflugri borðsög (sem verður til sölu eftir mánuð á góðu verði), stórri loftpressu (sem er nú þegar seld) og fjölmörgum stigum og tröppum (eitthvað af því verður líka til sölu eftir mánuðinn). Annaðhvort læri ég að smíða til að nota þessi tæki og stofna verktakafyrirtæki - eða já, losa mig bara við góssið á tombóluverði.

Góðu fréttirnar eru að mér tókst að pranga afganginum af steypustyrktarjárnunum inn á nágranna okkar og afganginum af einangrunarplastinu líka. Stórsnjallt!

Hús!

2007-07-18T20:26:00.000Z

Ó vá, hvað ótrúlega nauma tímaplanið okkar er að ganga vel upp. Þórbergur kom frá ameríku og byrjaði að slá upp fyrir grunninum fyrir 15 dögum. Og í dag þegar ég fór austur var verið að leggja lokahönd á verkið áður en platan verður steypt á morgun, og þá má segja að grunnurinn sé tilbúinn! Danirnir voru vantrúaðir á að við myndum ná þessu, við vorum stressuð, en vó! þetta hafðist, og innan tímamarka meiraðsegja. Þórbergur er búinn að vera ótrúlega duglegur og gerir þetta mjög vel, hann á heiður skilinn fyrir þetta. Allir iðnaðarmennirnir hafa komið á réttum tíma, múrari, pípari, byggingaeftirlitsmaður og já, ekki gleyma honum Grími grafara sem hefur keyrt efni í þetta fyrir okkur af mikilli snilld á réttum tíma.

Nú er allt á fullum snúningi við að redda hinu og þessu áður en við sækjum dönsku smiðina út á flugvöll á sunnudaginn. Það er í mörg horn að líta og margt sem þarf að redda. Á mánudaginn verður byrjað að reisa húsið og eftir rúma viku get ég vonandi sett inn mynd af húsi með veggjum og þaki - ef allt gengur áfram eftir áætlun. Krossum putta fyrir áframhaldandi gott gengi.

Símamótið

2007-07-18T19:25:00.000Z

Þegar við komum heim frá Frakklandi vantaði Snæfríði eitthvað að gera, og því ákvað hún að prófa að mæta á fótboltaæfingar hjá Fjölni. Þetta eru hörku æfingar með frábærum þjálfara og skemmtilegum stelpum og það á nú vel við hana Snæfríði mína. Og svo var verið að tala um að fara á Símamótið, sem er stórt mót fyrir fótboltastelpur, og þangað vildi hún Snæfríður komast. Að vísu náði hún bara að æfa í rúma viku, fór svo í sumarbúðirnar í Vindáshlíð í eina viku og svo náði hún síðustu æfingunni fyrir mót, þar sem aðallega voru æfð mörg og frumleg "fögn" enda stóð til að skora fullt af mörkum.

Í fyrsta leiknum byrjaði Snæfríður á varamannabekknum í B- liðinu, enda bara nýbyrjuð í boltanum. Liðinu hennar gekk bara ágætlega og Snæfríði líka og hún fékk að koma meira og meira inná eftir því sem leið á mótið. Að lokum endaði liðið hennar í 6. sæti, sem er mjög góður árangur, og í síðasta leiknum var Snæfríður komin í byrjunarliðið og endaði á að skora síðasta markið fyrir liðið sitt. Glæsileg byrjun á boltaferlinum hjá þeirri stuttu!

Mótið var mjög skemmtilegt, en eftirminnilegastur er líklega leikurinn á móti Framstelpum, sem fór 14-1 fyrir Fjölni. Litlu Framstelpurnar voru greinilega allar ungar og nýbyrjaðar og gekk alls ekki vel að koma boltanum yfir á hinn vallarhelminginn. Það endaði með þvi að dómarinn gekk í lið með þeim, tók fyrir þær útspörk, gaf sendingar og fyrirgjafir og endaði svo með því að þvæla upp allan völlinn og skora mark fyrir þær. Og þá klöppuðu allir foreldrarnir á hliðarlínunni, bæði Framforeldrar og Fjölnisforeldrar :-) Flottur dómari!

Kolefnisjöfnun....

2007-07-06T14:39:00.000Z

Heggurinn var stór

Reynitrésplönturnar voru mjög litlar.

Ég átti mjög gott samtal við Balla hennar Elvu um gróðursetningar í sumarbústaðalöndum. Hann er hámenntaður garðyrkjufræðingur og gaf mér mörg góð ráð. Við vorum algjörlega sammála um að í trjáræktinni okkar í Torfastaðakoti yrði lögð áhersla á gæði, en ekki magn. Ekki dritað niður fullt af plöntum í algjöru hugsunarleysi. Neibb, þannig verður það nú ekki hjá okkur. Vönduð og úthugsuð útplöntun á gæðaplöntum. Einmitt.

Svo renndi ég austur í gær með Sindra og Sólveigu til að fylgjast með framkvæmdum og datt í hug að kippa með mér nokkrum plöntum í leiðinni til að hola niður. Bara smá byrjun. Datt inn á garðyrkjustöð Ingibjargar í Hveragerði og spjallaði heillengi við Ingibjörgu sjálfa sem gaf mér ýmis góð ráð. Fékk hjá henni á fínu verði 20 víðihríslur, 2 úlfareyniplöntur, 4 heggi, 1 broddfuru og svo sinn hvorn bakkann af reynitrjám og sitkagreni. Það fór lítið fyrir þessu í skottinu og ég hlakkaði til að fara að pota þessu niður.

Það runnu samt fljótlega á mig tvær grímur þegar gróðursetningin hófst, því þá áttaði ég mig á því að alls voru þetta yfir hundrað plöntur. Úff.. var ég ekki eitthvað að tala um magn og gæði.... Á endanum holaði ég meirihlutanum niður á harðaspretti hér og þar um landið, hvar sem auðvelt var að stinga niður skóflu. Úthugsuð útplöntun hvað!

Sem betur fer hafði ég 2 unga og góða aðstoðarmenn, Sindri og Óli Þorri stóðu sig mjög vel í gróðursetningunni. Svo verður spennandi að sjá hvað af þessu lifir veturinn af og enn meira spennandi að sjá trén spretta upp á öllum þessum óvæntu og óskipulögðu stöðum.

Byrjað að byggja

2007-07-06T14:32:00.000Z

Svona leit grunnurinn út í gær.

Risastór haugur sem kom upp úr grunninum.

Jæja, þá er allt komið á full swing með sumarbústaðabygginguna. Búið að grafa grunninn og Þórbergur byrjaður að slá upp og undirbúa að steipa grunn.
Húsið okkar er komið í gám og er líklega að veltast um í maganum á skipi einhversstaðar úti á Atlantshafi.
Dönsku smiðirnir koma svo eftir rúmar 2 vikur og ætla að byggja húsið á 5 vikum. Nú verða allar naumu tímaáætlanirnar okkar að standast, og jahérna, það lítur bara út fyrir að allt smelli saman á síðustu stundu.

Litli frændi!

2007-07-04T23:08:00.000Z

20. júni fæddi Maja systir dreng og gekk allt vonum framan. Viku síðar var hann skýrður Ýmir Hugh og vorum við viðstödd athöfnina í Akureyrarkirkju. Ætli strákurinn verði ekki poppari eða í kvikmyndum. Nichole Kidman, Brian Wilson(beach boys), John Taylor (duran duran), Lionel Ritchie! John Goodman, Martin Landau og Errol Flynn eru öll fædd á þessum degi. Ég held þó að mikilvægara sé að halda bolta að honum miðað við gengi KA-manna! Tvær myndanna eru teknar í Akureyrarkirkju og ein hjá Travis og Maju í Munkaþverárstræti. Til hamingju Maja, Travis og Úlfur Anthony.

Apagarðar

2007-06-29T09:28:00.000Z

Apagarðarnir slógu í gegn. Krakkarnir voru orðin þaulvön í að festa og losa líflínur og renna sér niður línur á púllíum, klifra upp net, skríða í gegn um rör, fikra sig áfram á köðlum, renna sér á snjóbretti sem hékk í línu og allt þetta í margra metra hæð.
Mömmuhjartað mitt hefði líklega ekki meikað það að horfa á börnin glannast svona, nema af því að ég prófaði þetta sjálf. Ótrúlega gaman, og tvöfalt öryggislínukerfi róaði mömmuhartað nógu mikið til að senda börnin í alls konar háloftafimleika með bros á vör.

2007-06-29T09:18:00.000Z

Piriac

2007-06-27T23:46:00.000Z

Við nutum gestrisni Sallé hjónanna áfram, þegar við dvöldum vikulangt í húsi þeirra í Piriac. Sá bær er mjög sjarmerandi, smábær við ströndina á Bretagne skaganum, hófleg ferðamennska, vinalegt fólk, góðir veitingastaðir, nóg við að vera og margt að skoða. Falleg bátahöfn, krúttlegur miðbær, flott sandströnd. Góðar galettur og crepés.

Frábærar móttökur í París

2007-06-27T23:33:00.000Z

Það eru hugrakkir gestgjafar sem bjóðast til þess að taka á móti öllum þessum hópi í mat og í gistingu. Og þvílíkar móttökur hjá Siggu og Michel. Það var stjanað við okkur á allan máta og núna vilja börnin helst bara flytja til Parísar, eru viss um að Sigga myndi skjóta skjólshúsi yfir þau. Móttakan á flugvellinum og leiðsögnin í Parísarumferðinni- létta miðnæturhressingin fyrsta kvöldið, sælkeraveislan næsta kvöld og fordrykkurinn úti í garði með nágrönnunum - klassíski franski morgunverðurinn, og svo endalaus yndislegheit þeirra hjóna. Hvað get ég meira sagt. Alveg frábært! Takk fyrir okkur.

Versalir

2007-06-27T23:28:00.000Z

Við byrjuðum Frakkklandsreisuna okkar á að skoða höll Lúðvíks 14 í Versölum. Ótrúlegt mannvirki og gyllingarnar og íburðurinn fékk mann til að finna til með almúganum sem stóð fyrir utan hallarhliðin og kallaði "við viljum brauð". Og aumingja veruleikafyrrta drottningin hún María Antoinetta skildi ekkert í þessu og spurði, "af hverju borða þau bara ekki kökur?"

Krútt

2007-06-05T12:38:00.000Z

Ég dreif mig loksins í myndatöku með fallegu börnin mín. Meira síðar.

Á undan áætlun...

2007-06-05T12:32:00.000Z

... er hugtak sem ekki er til í íslenskri framkvæmda- og iðnaðarmanna orðabók.

Hins vegar virðist þetta vel þekktur frasi í danmörku, hefur líklega borist þangað með Germönskum mönnum.

Danirnir ætla að afhenda sumarbústaðinn tveimur MÁNUÐUM á "undan áætlun", semsagt í sumar, en ekki seint í haust. Hér er allt á full swing við alls konar undirbúning, að redda byggingarleyfi, setja út húsið, fá menn í að grafa grunn, steypa grunn, leggja lagnir ofl í tæka tíð þannig að við getum tekið á móti húsinu.

Í íslenskri orðabók er sem betur fer mjög vel þekkt orðasamband "þetta reddast". Frasinn fyrirfinnst ekki í danskri orðabók, en það er líka allt í lagi.

Mikið að gera á stóru heimili

2007-06-05T12:16:00.000Z

Hún Sólveig á mjög annríkt þessa dagana. Það er svo margt sem hún þarf að gera. Á morgnana þarf að kanna öll herbergin á efri hæðinni og endurskipuleggja. Á hverjum degi raðar hún hlutunum eins og henni finnst að þeir eigi að vera, en á hverju kvöldi breyta mamma og pabbi því til baka þannig að hún þarf að byrja upp á nýtt næsta morgun. Sólviegu finnst til dæmis að bílarnir hans Sindra eigi að dreifðir í alla skápa og skúffur á baðinu, sundgleraugu í nærfataskúffu mömmu, verðlaunapeningar Snæfríðar inni í þvottahúsi og svona má lengi telja. En Sólveig tekur þessu af miklu jafnaðargeði og gengur rösklega til verks á hverjum morgni.

Eftir morgunmatinn hefst hún svo handa við að endurskipuleggja neðri hæðina, en þar er það sama sagan, alltaf búið að breyta öllu til baka á hverju kvöldi. Það þarf að setja lítinn kubb ofan í skó í forstofunni, það þarf að sækja hjólahjálm og drösla honum nokkra hringi um stofuna, það þarf að opna alla skápa og skúffur í eldhúsinu og athuga hvort eitthvað megi betur fara í skipulaginu þar.

Bjánar

2007-05-24T14:35:00.001Z

Hverjir hafa mestan áhuga á spiderman?

Jú, litlir strákar. Svona þriggja, fjögurra ára og upp í svona níu til tíu ára. Þeir yngstu vilja helst af öllu vera í spæderman alklæðnaði upp á hvern einasta dag og leika sér í spæderman leikjum daginn út og inn. Svo minnkar æðið ár frá ári smám saman og spæderman merktu flíkunum í fataskápnum fækkar og spæderman dót og leikir þykja alltof barnalegir.

Þegar nýjasta spæderman myndin kemur í bíó er ótrúlegur spenningur í smástrákahópnum. Vinsælasta ofurhetjan í nýrri bíómynd, og þeir ætla sko allir að fara.

En hvað? Myndin er bönnuð innan 10 ára! Semsagt allir mega fara að sjá myndina sem eru vaxnir upp úr spædermanæðinu. Allir áhugasömustu áhorfendurnir, allt frá litlu búningaklæddu ofurhetjudrengjunum upp að nýlæsum áskrifendum spædermanteiknimyndablaðsins verða að sitja heima. Hver er eiginlega pælingin með þessu? Er ekki eitthvað orðið bogið við kvikmyndaiðnaðinn þegar barnahetjumyndirnar eru orðnar svo ljótar að það þarf að banna þær börnum?

Hið ljúfa líf

2007-05-23T22:13:00.000Z

Sólveigu finnst ótrúlega gaman að fá að borða sjálf með gaffli eða skeið, hún skríkir af gleði þegar hún mundar gaffalinn og ber hann frá diski að munni. Að vísu hefur gaffallinn stundum viðkomu í hárinu, í peysunni, á gólfinu og já stundum fer diskurinn líka í smá ferðalag, en það spillir nú ekki gleði Sólveigar. Aldeilis ekki.

Hún Sólveig hefur reyndar mjög gaman af því að leika alls konar kúnstir. Hún bendir samviskusamlega á rétta staði þegar hún er spurð um staðsetningu á tönnum, hári, tungu, tám og maga. Aðspurð um það hvað hin ýmsu dýr segja, svarar hún af mikilli innlifun "tsss buuu" (semsagt öll dýr eru kisur og baula - eitthvað hefur farið verulega úrskeiðis í dýrafræðikennslunni) Já og svo kann hún að fara í feluleik, bæði með því að fela andlitið og svo að fela sig alla, og nýlega kenndi Sindri henni líka eltingaleik.

Úti á palli leikur hún sér með bolta, kerru, fötur, skóflur og eldavél og kallar reglulega á kisu. Inni keyrir hún um á maríubjöllunni sinni, klifrar upp á allt sem hún mögulega getur, opnar og lokar skúffum og skápum, færir hluti á milli staða (= ruslar til), skoðar bækur, knúsar bangsana sína og dúkkurnar, gefur þeim pela og snuddu, sækir kodda og lúrir hjá þeim og dæsir makindalega ahhhh.

Skemmtilegast er þegar Sindri og Snæfríður koma heim með vini sína og húsið er fullt af börnum. Þau eru nefnilega ótrúlega dugleg að leyfa Sólveigu að vera með. Hún hefur tekið þátt í æsispennandi vítaspyrnukeppni úti í garði, leikið sér í bratz, bíló og búningaleik, verið statisti í danssýningu, krítað úti á palli og margt fleira. Já, lífið er ljúft.

Ahhh

2007-05-23T15:52:00.000Z

Sólveig kunni vel að meta pakkana sem hún fékk í tilefni fyrsta afmælis síns. Hún fékk góða aðstoð frá systkinum sínum við að rífa utanaf þeim og hafði ekki minna gaman af bréfinu og pakkaböndunum heldur en innihaldinu sjálfu. Þegar hún fékk svo þennan stóra pakka þá þurfti hún aðeins að leggja sig, og segja ahhhh. Greinilega voða notalegt að leggja sig ofan á stórum afmælispakka.

En þetta var nú bara rétt upphitun, því von er á meira pakkaflóði um næstu helgi þegar verða hátíðarhöld í tilefni eins árs afmælis litlu dekurrófunnar.

Orðabók Sólveigar

2007-05-23T15:37:00.000Z

Mamma - Þýðir mamma, en einnig sjáðu, komdu, ég vil og ýmislegt fleira.
Baba - Þýðir pabbi
Dædæ eða dædíuh - þýðir Snæfríður
Diddi - Þýðir Sindri
tssss - þýðir kis kis og er mikið notað þegar nágrannakötturinn Skuggi er nálægt.
tsss aaaá aaaa - Þýðir kis kis mjáá, vera aaa við kisa.
tsss buuuu - kettir, hundar og allir þessir ferfætlingar baula hátt og snjallt.
mamm-mamm - er yfirleitt sagt af mikilli innlifun við matarborðið og þýðir namm namm.
datt - þýðir datt og líka þegar hlutum er hjálpað við að komast niður á gólf.
ahhhh - er mikið notað og þýðir að lúra eða hafa notalegt. Alls staðar sem Sólveig kemur sér notalega fyrir dæsir hún af mikilli innlifun ahhhh.

Ósköp lítil stúlka fyrir ári síðan

2007-05-23T15:14:00.000Z

Eins árs gömul í dag!

2007-05-20T15:30:00.000Z

Litla duglega og yndislega dekurrófan er ekki núll ára lengur.

Hitað upp fyrir vorsýninguna

2007-05-20T14:12:00.000Z

Snæfríður og Helga eru búnar að vera duglegar að æfa fimleika í vetur og núna á eftir verður vorsýningin. Það er mikil tilhlökkun í gangi, þær fengu að hjálpa til við að baka og skreyta köku (T-8 er kökuskreytingarþemað, en það er semsagt nafnið á hópnum þeirra) sem á að bjóða uppá eftir sýninguna og svo eru þær búnar að skoppa hér um í handahlaupum, brúum, splittum og spíkötum.

Listrænt UmhverfisPirr

2007-05-14T08:52:00.000Z

Við tókum laugardaginn snemma og drifum okkur niður í bæ til að sjá risann og risessuna. Græna fjölskyldan fór með strætó í bæinn, enda er það þægilegur ferðamáti fyrir fólk með barnavagn sem leiðist bílastæðahössl.

Niðrí í bæ komum við okkur fyrir á besta stað, þar sem auglýst hafði verið að risinn og risessan myndu mætast. Þökk sé strætó, þá vorum við mjög tímalega. En risinn og risessan létu bíða eftir sér. Við vorum nær dauða en lífi úr kulda í rokrassgatinu niðri í bæ þegar við fréttum loksins að franska listafólkinu hafi fundist svo fáir mættir um morguninn að þau ákváðu leggja seinna af stað. Helv.... listamafía tautaði ég um leið og ég smalaði öllu krakkagenginu inn í hlýjuna á Listasafni Íslands. Gat enginn sagt þessum frökkum frá því að á Íslandi mætir hvortsemer aldrei neinn á réttum tíma neinsstaðar!

Listasafn Íslands færði okkur yl í kroppinn um leið og við skoðuðum sýningu á verkum Svavars Guðna. Okkur var orðið mátulega hlýtt þegar við hlupum út af safninu í tæka tíð áður en risinn og risessan hittust. Þau stóðu undir væntingum, frábær skemmtun og hápunkturinn var þegar risinn spýtti vatni á Sindra. Næst var kaffihúsaferð, svo fylgdumst við með risanum og risessunni vakna eftir blund á Lækjartorgi og halda áfram leið sinni um borgina og loks var kominn tími til að fara aftur heim með strætó.

Það gekk ekki þrautalaust fyrir sig. Eftir hálftíma bið í smekkfullu biðskýli í Lækjargötu var hringt í þjónustusíma Strætó og fengnar þær upplýsingar að strætó stoppar bara alls ekkert þar í dag. Troðfullt biðskýlið sameinaðist í nöldri, pirringi og kvarti yfir ömurlegri þjónustu. Hefði ekki verið hægt að setja upp skilti í biðskýlinu - strætó stoppar ekki hér í dag. En jæja, við tókum okkur stöðu í öðru troðfullu biðskýli fyrir utan Ráðhúsið. Þar ríkti algjör kaós, pirrað fólk að bíða eftir alltof seinum vögnum. Eftir rúmlega hálftíma bið kom okkar strætó. Það kostaði smá útsjónarsemi að koma barnavagninum inn í troðfullan vagninn þar sem fyrir voru 3 reiðhjól. Þegar við bættust 6 blindfullir Pólverjar, þá fannst mér strætó ekkert spennandi ferðamáti lengur. En heim komumst við á endanum, klakklaust, í tæka tíð fyrir júróvisjón og kosningapartí.

Vinkonur i list - Snæbirta og Helga

2007-05-12T09:01:00.000Z

Grettir

2007-05-07T13:41:00.000Z

Þegar við Guðrún vorum á okkar "sokkabandsárum" fórum við að sjá söngleikinn Gretti. Og skemmtum okkur svakalega vel.
Á laugardagskvöldið fórum við systurnar aftur á söngleikinn Gretti og skemmtum okkur vel - komum samt út af sýningunni með nokkra bakþanka.

Gamli Grettir skoppaði um leiksviðið á brókinni - og okkur þótti það pínu fyndið.
Nýji Grettir skoppaði jú líka um á brókinni, en klámvæðing síðustu ára hefur gert það að frekar ófyndnu atriði. Þessvegna hefur "þurft" að "krydda" sýninguna dálítið fyrir nútímafólk. Bæta við atriði með gervitippi niður að hnjám, bæta við risabrjóstum í klámmyndastíl, bæta við tvöfaldri nauðgun. Pimpa alla sýninguna svolítið upp.

Af hverju þykir nauðsynlegt að hafa svona atriði í hverri einustu sýningu sem er sett upp? Það var ekkert í söguþræðinum sem kallaði á þetta, enda sami söguþráður og í gamla Gretti. Er fullt af fólki sem kemur annars og kvartar "hei! þetta var ömurleg sýning, bara ekki eitt einasta klúrt atriði!!". "Ég á rétt á því að leikhús þjóðarinnar og borgarinnar sjái mér fyrir klúru efni!!". "Þetta er svindl, það var engin nauðgun í leikritinu mínu!!".

Málið er nefnilega að við systurnar fórum með börnin okkar á söng- og gleðileikinn Gretti. Við þóttumst nokkuð góðar því við þekktum báðar leikritið og vissum vel að það yrði skemmtilegt sjóv fyrir alla fjölskylduna. Sem það reyndar var að langmestu leiti. Mjög flott og skemmtilegt sjóv fyrir alla fjölskylduna. Og við vorum langt frá því að vera eina barnafólkið í salnum. Langt frá því. Við gleymdum bara að reikna með klámvæðingunni. Gleymdum að reikna með því hvað allir eru orðnir dofnir og ónæmir.

En sem betur fer eru börnin ekki enn orðin dofin og ónæm. Þeim fannst sýningin ótrúlega skemmtileg - en fullgróf. Er bara ekki komið nóg af þessari klámvitleysu?

Makeover

2007-05-07T11:36:00.000Z

Já, Hrísrimafjölskyldan er búin í allsherjar makeover, komin með stíliserað útlit.

Bloggið er blátt einsog húsið okkar er blátt, einsog Volvóinn okkar er blár, eins og uppáhaldslitur Snæfríðar er blár, einsog uppáhaldslitur Einars er blár,einsog uppáhaldslitur Sindra er blár, einsog barnavagninn hennar Sólveigar er blár, einsog hafið við Bretagneskagann er blátt, einsog himininn ofan við Torfastaði er blár. Og eins og augu Einars, Snæfríðar, Sindra og Sólveigar eru blá, blá, blá og blá.

Og bloggið er pínulítið grænt, einsog augun mín eru græn, einsog grasið í garðinum er grænt, einsog fjölskyldan er græn.

Feminin side

2007-05-06T08:21:00.000Z

Hlutur kvenna á framboðslista sjálfstæðismanna er ekki eins og það gerist best. En sjálfsstæðismenn deyja ekki ráðalausir. Í miðri uppsveiflu fyrir kosningar hafa sjálfsstæðiskallarnir greinilega komist í nánara samband við sitt kvenlega sjálf. Sitt varalitaða kvenlega sjálf.

Það eru stórkostlegir kosningabæklingar sem sjálfstæðismenn dreifa nú í kring um sig. Hópmynd af varalituðum sjálfsstæðismönnum og konum. Geir H. Haarde með sitt breiða bros - bætum við bleikum varalit og hann lítur út eins og The Joker úr batmanmyndunum. Gulli Þór - með meik, kinnalit og fallegan varalit ber höfuðið hátt eins og stolt dragdrottning. Og Pétur H. Blöndal - aldei hefði mig grunað að rauður varalitur gæti gert hann svona kvenlegan, eins og gömul varalituð frænka. Björn Bjarna er sjálfum sér líkur með daufbleikan gloss, Illugi örlítið djarfari og hommalegri með sinn babybleika lit. Sigurður Kári er sá eini sem ekki verður kvenlegur. Hann lítur út fyrir að vera nýbúinn í svaka keleríi - með varalit klíndan út á kinnar. Spurning bara hvern af varalituðum frambjóðendunum hann kelaði við.

Áhugasömum er bent á fylgibækling með mogganum í dag og kosningaskrifstofu sjálfsstæðismanna.

Já, loksins lifnar eitthvað yfir þessari leiðinlegu kosningabaráttu. Nú er bara að sjá með hverju hinir flokkarnir svara.

Dum Maro Dum (smellið hér)

2007-05-03T14:41:00.000Z

http://www.youtube.com/watch?v=Oi4EVutbE9w

Núna er rétti tíminn...

2007-05-02T12:53:00.000Z

... til að fá sér jarðgerðartunnu.

Neðst í hana er gott að setja þunnt lag af smátt klipptum greinum og þar ofaná fara laufblöð. Þetta þykir vænlegt til árangurs, jarðgerðin gengur hratt og flugur sækja ekki jafn mikið í tunnuna. Núna eiga flestir garðeigendur nóg af nýklipptum greinum og öll beð eru full af gömlum laufblöðum, þannig að þetta er mjög auðvelt mál.

Þegar næst er eldað á heimilinu er gott að safna saman kartöfluhýði, grænmetisafgöngum og ávaxtaafgöngum sem ganga af og setja í tunnuna. Það flýtir fyrir ferlinu og bætir lykt. Þetta er mjög lítið mál, bara setja þessa afganga í lítinn dall í staðinn fyrir ruslið undir vaskinum, og svo næst þegar farið er út með ruslið er sturtað úr dallinum í jarðgerðartunnuna í leiðinni. Pís of keik. Þótt þið fáið ykkur jarðgerðartunnu er engin skylda að flokka ALLT lífrænt sorp, ALLSSTAÐAR og ALLTAF. Þótt það sé bara pínulítið og smáveigis sem fer í tunnuna þá munar mikið um það.

Arfinn sem er reittur úr beðunum, nýslegið gras, meira af greinum og laufblöðum fara svo líka í tunnuna. Færri ferðir í sorpu í sumar, semsagt. Og ef allt gengur að óskum verður til svolítið af næringarríkri moltu til að setja í beðin næsta haust, eða næsta vor.

Eitt símtal við umhverfisdeild borgarinnar og þeir koma með tunnuna heim að dyrum til þín. Þú borgar 2000 kr á ári í leigu á tunnunni, en eftir 5 ár þá eignast þú tunnuna og borgar ei meir.

Þrír ættliðir

2007-04-29T22:30:00.001Z

Efsta myndin er af Sólveigu með Ronju sem er heimiliskötturinn á Grandavegi (Guðrún, Nonni og co) en hún var einmitt fengin í fóstur frá Torfastöðum. Myndin í miðjunni er af mömmu Ronju sem er reyndar aftur kettlingafull! Neðsta myndin er síðan af ömmu Ronju sem er, jú reyndar, einnig kettlingafull! Ef við létum undan þrýstingi krakkana og fengjum kettling frá ömmunni þá væri hann móðurbróðir/systir Ronju!

Vor

2007-04-29T22:24:00.000Z

Á Torfastöðum er mikið af hestum og fæddist þetta "bleik-álótta" folald fyrir einungis þremur dögum!

Torfastaðir

2007-04-29T22:08:00.000Z

Við skruppum að Torfastöðum í Biskupstungum í dag til að velja endanlega sumarbústaðaland. Hér sést glitta í Snæfríði og Sindra sem hafa komið sér vel fyrir, þar sem við ætlum að byggja, og njóta útsýnisins.

28.04.2007

2007-04-29T21:48:00.000Z

Leeds United féll í C deild í Englandi í fyrsta skipti í 88 ára sögu félagsins. Mikill grátur í Yorkshire á laugardag en þetta er vonandi endapúnkturinn á lélegri stjórnun félagsins. Leeds er félag sem getur risið hratt úr öskunni eins og fuglinn Fönix og spái ég því að liðið fari upp í úrvalsdeildina á tveimur árum. Góðar stundir!

Hvaða ar er þetta?

2007-04-24T22:14:00.000Z

Árið er XXX og er mér minnistætt fyrir að Elvis Prestley lést, reyndar á afmælisdaginn minn! Minni athygli vakti að annar maður með sama afmælisdag og Elvis var á hátindi sköpunar. David Bowie aðstoðaði Igga Pop með Idiot og Lust For Life og gaf sjálfur út Low og Heroes, með aðstoð Brian Eno. Þessar plötur seldust ekki eins vel og fyrri plötur Bowie og sérstaklega var lítill veltuhraði á fyrrnefndu plötunni sem bar nafn með réttu!

Vinsælast á þessum tíma var Leo Sayer, Fleetwood Mac (ágætir), Linda Ronstadt, Bee Gees og Andy Gibb. Það er reyndar ósanngjarnt að gefa í skyn að ekkert merkilegt hafi verið gefið út á þessu ári því Sex Pistols gáfu Never Mind The Bollocks (pönkið að springa út), Stranglerar gáfu út No More Heroes og Talking Heads gáfu út smáskífuna Psycho Killer. Aftur að Bowie, þessar plötur eru í dag klassískar og hafa staðist tímans tönn. Heroes lagið er eitt besta popular music lag sögunnar eins og meðfylgjandi dæmi sýnir. Ég veit ekki hvort þetta verður leikið eftir, svei mér þá :-) Myndbandið er einfalt og elegant í stíl við lagið.

http://www.youtube.com/watch?v=1rrbbAauVhI&mode=related&search=

5 stig fyrir að vita það eftir fyrstu setningu
3 stig fyrir að vita það eftir fyrstu málsgrein
1 stig fyrir að vita það eftir aðra málsgrein

Verðlaun eru kaffi og með því í Brasserí Hrísrimi

Dauðans alvara

2007-04-24T21:44:00.000Z

Þegar ég stóð í röð við kassann í Hagkaup um daginn dundaði ég mér við að skoða forsíður og fyrirsagnir á glanstímaritunum. Svona til að drepa tímann. Svona til að geta allavega þóst vera með á nótunum um hver sé með hverjum.

Eitt tímaritið auglýsti viðtal við stúlku sem var illa farin af anorexiu. Fyrirsögnin var hádramatísk og með stríðsletri, eitthvað í líkingu við "í klóm átröskunar" eða "nær dauða en lífi vengna lystarstols" eða jafnvel eitthvað enn dramatískara. Enda háalvarlegt umfjöllunarefni.

Undir dramatísku stríðsfyrirsögninni var hinsvegar mynd af gullfallegri stúlku sem beinlínis geislaði af heilbrigði og hamingju. Jú, hún var mjó, en alls ekki "bíaframjó". Bara svona fyrirsætumjó. Glansandi hár, en ekki matt og líflaust anorexíuhár. Geislandi bros út að eyrum en enginn brunninn tannglerungur vegna búlimíuuppkasta. Þetta með "nær dauða en lífi" varð einhvernveginn ekki neitt svaka hræðilegt með þessa fallegu og heilbrigðu og hamingjusömu stúlku í bakgrunninum. Smá svelti til að taka aukakílóin af varð ekkert rosa fráhrindandi tilhugsun, þarna við kassann í Hagkaup. Þökk sé fótósjopp.

Ég held að í hvert einasta sinn sem ég fer í klippingu þá les ég svona viðtal og öll eru þau myndskreytt og fótósjoppuð á sama hátt. Heilbrigði, hamingja og fegurð. Svo flettir maður á næstu blaðsíðu og þar er fjallað um nýjasta skyndimegrunarkúrinn fyrir sumarið. "Að komast í bikíníform á 3 vikum". Eða eitthvað álíka.

Myndir af mjóum fallegum og brosandi stelpum, selja tímarit.
Stríðsfyrirsagnir um hræðilega mannlega harmleiki, selja tímarit.
Þegar þetta tvennt fer saman, þá er von á virkilega góðri sölu.

Ég keypti ekki blaðið.

Mika

2007-04-21T23:51:00.000Z

Snæfríður og Sindri hafa nú siglt framúr foreldrum sínum varðandi netið. Þau skauta á netinu og finna margt skemmtilegt og Youtube er vinsæll vettvangur í dag. Mika er í miklu uppáhaldi hjá krökkunum og spila þau Grace Kelly, Lollipop og Relax í gríð og erg. Mika er mjög skemmtilegur og hafa allir í fjölskyldunni gaman að honum. Hér fylgir með sýnishorn af tónleikaútgáfu af Relax
(http://www.youtube.com/watch?v=_UJIbZxQs0A)

Hvað er í matinn?

2007-04-18T16:03:00.000Z

Lengi vel gengu allir ungbarnaleikir Sólveigar út á það að hrista dót og naga dót. Svo fór hún að þroskast meira og byrjaði að lemja saman dóti og henda dóti í gólfið (datt?). Svo kom stigið þar sem hún ýtti öllu dóti á undan sér um gólfið.

Núna er "setja ofaní" tímabilið í hámarki. Allt dót þarf að fara ofaní eitthvað annað dót. Svo situr hún mjög verkfræðingsleg á svipinn og brasar við að koma ferköntuðum kubb ofan í hringlaga dollu. Gjarnan finn ég litla bíla eða kubba ofan í skónum mínum, það þarf líka að setja eitthvað ofaní þá.

Það er líka mjög vinsælt hjá Sólveigu að setja sjálfa sig inní eða ofan í eitthvað sem er stærra en hún. Hún treður sér ofan í körfu, hún sest inn í skáp og lokar á eftir sér, hún sest ofan á steikarpönnu.

Göngugarpur

2007-04-18T15:15:00.000Z

Þagar Sólveig tók fyrstu skrefin sína 9 mánaða á Kanarí þá var ég handviss um að þau væru bara tilviljun, það myndi líða langur tími þar til hún færi að labba. "Hún Sólveig er nefnilega svo róleg og svo varkár, hún fer ekki að labba nærri því strax". Ég var jafn handviss um þetta daginn eftir, þótt hún tæki nokkur skref þann daginn líka. Og líka daginn þar á eftir.

En Sólveig rólega og varkára var bara að æfa sig í að labba á sinn rólega og varkára hátt. Hún tók sér góðan tíma í að æfa sig að taka örfá skref, svo æfði hún sig vel og vandlega í að labba aðeins fleiri skref. Og helst byrjaði hún á að líta í kring um sig og gá hvort það væri ekki örugglega einhver að horfa - það er nefnilega miklu skemmtilegra að labba ef það er klapplið.

Fljótlega breyttust skrefin örfáu og aðeins fleiri skref í smáspöl og rétt fyrir 10 mánaða afmælisdaginn sinn var hún farin að labba allra sinna ferða innanhúss. Voða montin með sig að sjálfsögðu.

Um páskana fékk hún að æfa sig að labba í húsinu hjá afa og ömmu á Akureyri, þar er nefnilega svo gaman að labba "hringinn".

Rökrétt næsta skref var svo að drífa sig í fjallgöngu. Árleg páskafjallganga fjölskyldunnar upp á Fálkafell fór sko ekki framhjá litla göngugarpinum.

Jæja....

2007-04-15T18:00:00.000Z

... nú er ég búin að vera löt að blogga.

fussumsvei!

Kústarnir

2007-04-01T20:26:00.000Z

Til hamingju með Íslandsmeistaratitilinn í Krullu Afi Gunnar!

Supersize me

2007-03-25T09:48:00.000Z

Munið þið eftir því þegar stóru gosflöskurnar komu fyrst? Stóru einslítra glerflöskurnar? Maður var bara alveg gáttaður, vóó, ótrúlega mikið af gosi. Fram að því höfðu stærstu gosdraumar manns rúmast í einni lítilli kók eða appelsín - drukkið í gegn um gosblautt lakkrísrör - mmmmmm.... Og ég man eftir því þegar pabbi kom fyrst heim með stórar gosflöskur, eina stóra kók og eina stóra appelsín. Okkur krökkunum fannst við svoleiðis veltast um í vellystingum. Ég held samt að þessi gosskammtur hafi dugað fimm manna fjölskyldu bæði yfir jól og áramót.

Núna þarf meira til að ganga fram af manni heldur en tveir lítrar af gosi. Allt er orðið stærra. Súkkulaðistykkin eru orðin stærri. Ef maður kaupir sér prins póló fær maður XXL Prins póló, nema maður biðji sérstaklega um lítið. Mars og snickers hafa líka stækkað, lakkrísdraumur og rís súkkulaði í upprunalegri stærð er bara eins og fyrir dverga, og þristurinn- hann hefur allavega tvöfaldast í stærð. Við höfðum nóg, en núna höfum við allt of mikið. Við vorum vel nærð, núna erum við ofalin. Ameríski draumurinn. Stórfyrirtækin græða á tá og fingri, en offeitur og vansæll almúginn heldur áfram að kaupa og kaupa.

Munið þið eftir myndinni þar sem gaurinn át frá sér heilsuna á McDonalds. Alltaf þegar hann var spurður hvort hann vildi fá supersize skammt þurfti hann að þiggja það - og klára matinn sinn. Þannig erum við. Ef okkur er boðin stækkun þá þiggjum við hana, jafnvel þótt við séum ekkert svöng, jafvel þótt við séum offitusjúklingar. Í Straumsvík er álver. Má bjóða ykkur þrefaldan skammt? Já, takk. Jafnvel þótt engan vanti vinnu? Já, takk! Jafnvel þótt stóriðjuframkvæmdirnar séu að hrekja hátækniiðnaðinn úr landi? Já, takk! Jafnvel þótt afborganir af húsnæðislánunum okkar hækki? Já takk!!! Jafnvel þótt loftmengun aukist? Já, takk, takk, takk!!!

Eini munurinn er að á McDonalds getur maður afþakkað risamáltíðina og keypt sér lítinn borgara ef maður vill. Í Hafnarfirði er fólki hótað að ef það éti ekki allan skammtinn sinn af risaborgara, risafrönskum og risakóki, þá verði sjoppunni bara lokað og enginn fái nokkurn tímann aftur að éta.

Ekki gleyma.....

2007-03-23T11:42:00.000Z

http://framtidarlandid.is/

Kjúklingabauna pottréttur

2007-03-20T09:27:00.000Z

Hráefni:
2,5 dl kjúklingabaunir
400 g kjúklingur
1 laukur
1 rauðlaukur
4 stk hvítlauksrif
3 gulrætur
3 kartöflur í litlum bitum
1,5 dl apríkósur
1 dós hakkaðir tómatar
1,5 dl eplasafi
1 msk hnetusmjör
1 kjúklingateningur og vatn
Kryddað eftir smekk með cummin, engifer, salt og pipar

Aðferð:
1. Baunirnar lagðar í bleyti yfir nótt. Svo soðnar í um 1 klst.
2. Steikja lauk, hvítlauk, gulrætur og kjúkling í olíu
3. Bæta kartöflum, apríkósum, tómötum, hnetusmjöri, eplasafa, tómötum og kjúklingasoði útí. Krydda eftir smekk og láta sjóða í 20 mín.
4. Baununum blandað útí og látið sjóða í 5-10 mín.
5. Borið fram með hýðishrísgrjónum, salati og brauði.

ATH: Pabbi, þetta verður ekki í matinn á föstudaginn ;-)

Nýtt leikrit: "Ungbarnaeftirlitið"

2007-03-16T09:47:00.000Z

Leiksviðið: Stórt, hlýlegt og vel búið herbergi á heilsugæslustöð. Stór rugguhestur á miðju gólfi, barnaleikföng í einu horni og barnamyndir á veggjum. Úti í einu horninu er skrifborð með tölvu og þar situr hvítklæddur hjúkrunarfræðingur. Við hliðina á skrifborðinu er barnavigt og skiptiborð með áföstu málbandi.

1. Þáttur
Móðir: Kemur inn í stofuna með barn á handleggnum.
Hjúkrunarfræðingur: "Hvernig gengur?"
Móðir: "Vel"
Hjúkrunarfræðingur: Flettir upp í tölvunni og skrifar eitthvað inn.
Móðir: Sest í stól
Barn: Stendur hjá móður sinni og gengur óstyrkum skrefum í átt að rugguhestinum

2. Þáttur
Barn: Hefur tekist að ganga að rugguhestinum og stendur nú þar og ruggar hestinum fram og til baka og skríkir hátt.
Hjúkrunarfræðingur: "Er hún farin að geta setið óstudd úti á gólfi einhverja stund".
Móðir: Hikar aðeins.... "Já, já. Hún er að byrja að labba".
Hjúkrunarfræðingur: Merkir við í tölvunni. "Er hún farin að skríða eitthvað um? "
Móðir: "Ha? jújú, fyrir löngu.
Barn: Byrjað að klifra upp á rugguhestinn og hefur tekist að koma öðrum fætinum upp á hann.
Hjúkrunarfræðingur: Merkir við í tölvunni. "Getur hún togað sig upp í standandi stöðu?"
Móðir: Örlítið pirruð. "Já"
Hjúkrunarfræðingur: Enn niðursokkin í tölvuna. "Og er hún byrjuð að taka einhver skref, ganga meðfram? "
Móðir: Lítur á barn sitt sem hefur tekist að klifra upp á rugguhestinn og ruggar sér nú þar. Lítur á hjúkrunarfræðinginn sem enn fylgist spennt með spurningalistanum í tölvunni. "Já".

Kodak moment

2007-03-05T09:06:00.000Z

.... en engin mynd

Sólveig litla, duglega og varkára, var í svaka stuði í gærkvöldi og lék helstu listir sýnar fyrir áhugasama áhorfendur úr fjölskyldunni. Lokasirkusatriðið hennar átti að vera sýning á því hversu dugleg hún er að standa óstudd úti á miðju gólfi, sem er kúnst sem hún er nýfarin að tileinka sér.

Augu allra beindust að henni. Mamma kom henni fyrir úti á miðju gólfi og sleppti henni. Rafmögnuð spenna í loftinu. Sólveig stóð óstudd í smá stund og allir byrjuðu að fagna og klappa. Í miðjum fagnaðarlátunum gerðist hið ótrúlega. Sólveig litla varkára, sem er rétt farin að þora að standa óstudd, gekk af stað. Fjögur hröð og örugg skref án nokkurs stuðnings, frá miðju gólfi og að næsta rúmi. Og þið getið ímyndað ykkur fagnaðarlætin. Já, sú kann að koma á óvart.

En enginn myndavél var við hendina.

2007-03-01T10:34:00.000Z

Dýragarðsferð

2007-03-01T09:10:00.000Z

Hér á eyjunni Fuerteventura er ekki margt að sjá. Eyjan er í raun ekkert annað en endalaus eyðimörk og eyðimerkurfjöll. Ekki ósvipað hálendi Íslands - ef maður horfir með því auganu. Litlu fjallaorpin eru mjög lítil, bara 10 hús eða svo, og ekkert kaffihús eða veitingahús. Bara kofar. Strandbæirnir stækka hins vegar með hverjum deginum og verða sífellt glæsilegri. Bærinn sem við erum, Caleta de Fuste, var bara 10 húsa þorp fyrir örfáum árum og stækkar mjög hratt.

Á eyjunni leynist hins vegar frábær dýragarður. Inngangurinn er lítill og borulegur og erfitt að rata um litla og krókótta stíga garðsins. Enginn commercial hringferð í boði nei. En upplifunin er æði. Næstum eins og að vera komin í alvöru hitabeltisfrumskóg. Löbbum inn í risastórt búr og þræðum þröngan stíg á meðan skrautlegir hitabeltisfuglar fljúga frjálsir í kring um okkur.

Næst tekur við krókódílasýning, svo páfagaukasýning, svo hálftíma fjallaferð á úlfaldabaki, svo heimsókn auglitis til auglitis við gíraffana. Og fullt af fleiri dýrum. Gott og gaman að sjá hversu vel er búið að dýrunum í þessum garði.

Nýgift!

2007-02-19T20:46:00.000Z

Í dag fórum við til sýslumanns, settum upp hringa og sögðum já.
Athöfnin var hátíðleg og látlaus og Snæfríður, Sindri og Sólveig voru viðstödd.

Eftir borgaralegan brúðkaupsdag, tökum við stefnuna á konunglega hveitibrauðsdaga.

Skákfréttir

2007-02-19T09:06:00.000Z

Snæfríður er komin í B-sveit Rimaskóla í skák. Skáksveit þessi státar af gríðarlega öflugum skákmönnum sem flestir eru bekkjarbræður Snæfríðar og teljast bestu skákmenn landsins í sínum aldursflokki. Það er því vel af sér vikið hjá henni að komast í þessa sveit. Á síðasta föstudag unnu þau til silfurverðlauna á grunnskólamóti í skák. Gullverðlaunin fékk A-sveit Rimaskóla og munaði aðeins einu stigi á sveitunum.

Sindri stefnir líka í að verða góður skákmaður. Hann tók þátt í sínu fyrsta skákmóti núna um helgina, Risapizzuskákmótinu og var þar yngsti keppandinn. Hann stóð sig frábærlega vel, en á eftir að læra betur að máta. Eins og er, einbeitir hann sér að því hreinsa borðið alveg áður en hann byrjar að máta. Í síðustu skákinni var hann langt kominn með að útrýma andstæðingnum auk þess sem hann var búinn að vinna sér inn 2 auka drottningar og byrjaður að skáka á kónginn þegar hann féll naumlega á tíma og tapaði þar með skákinni. En hann fór ekki tómhentur heim, vann nýjasta geisladisk Jóhanns Helgasonar ;-)

Fróðleikur úr draumalandi Andra Snæs

2007-02-16T13:32:00.000Z

Súrálsvinnsla er einn sóðalegasti iðnaður heims því eitraður úrgangur er helmingur framleiðslunnar. Álbræðsla er orkufrek og mengandi. En ál er ódýrt og ál er til margra hluta nytsamlegt.

En af hverju er ál ódýrt? Jú, vegna þess að það er ódýrt í framleiðslu. Við Íslendingar leggjum okkar af mörkum með því að bjóða rafmagn á útsöluverði til álfyrirtækjanna. Annars væri ál ekki svona ódýrt. Ál er í beinni samkeppni við önnur efni s.s. stál, gler, pappír, pappa og plast. Oft hefur ál vinninginn vegna eiginleika efnisins, oft hefur ál vinninginn því það er ódýrast.

Um 20% af álframleiðslu heimsins fara í einnota umbúðir, s.s. dósir og álbakka. Árið 2004 hentu Bandaríkjamenn 1,2 milljónum einnota umbúða á haugana. Það er nær fjórföld ársframleiðsla álversins í Reyðarfirði. Ál er ódýrt, það kostar ekkert að henda því í ruslið. Í Bandaríkjunum er ekki skilagjald á áldósir, álframleiðendur vinna gegn því. Það myndi draga úr gróða álfyrirtækjanna. Á einu ári henda Bandaríkjamenn fjórum starfsárum álversins á Reyðarfirði á haugana. Ætli skilagjald á dósir hefði gert Kárahnjúkavirkjun óþarfa?

"Umhverfisvæna" rafknúna álbræðslan á Íslandi veldur því að það kostar ekkert að henda áli. Álframleiðendur hagnast og halda áfram að vinna gegn skilagjaldi á dósum.

Framkvæmdir....

2007-02-15T09:27:00.000Z

Ég er að hugsa um að færa lögheimilið mitt í BYKO. Alla vega líður mér eins og ég sé búsett þar.

Rauða leðjan

2007-02-11T17:46:00.000Z

Jamaika

2007-02-11T00:34:00.000Z

Á sólríku Jamaíku er mikið af rauðum jarðvegi sem kallast báxít. Úr báxítinu er unnið súrál sem er flutt til Íslands, þar sem "vistvæn og endurnýtanleg" orka er notuð til að vinna úr því ál. Álklumparnir eru svo fluttir frá Íslandi út um allan heim og búnir til úr því bílar, flugvélar, áldósir, álpappír ofl. Við viljum ekki lifa í heimi án áls. Ál er frábært - hreint og náttúruvænt.

En bíðið nú við, 4 tonn af jarðvegi gera 2 tonn af súráli sem gera 1 tonn af nýtanlegu áli? Hvað verður um hin 3 tonnin?

Eftir að 4 tonn af báxíti hafa verið skoluð upp úr vítissóda til að framleiða súrál, sitja eftir 2 tonn af rauðri leðju. Basískri og hættulegri leðju. Þessari leðju er safnað í tjarnir og uppistöðulón, þar sem hún smám saman mengar grunnvatn, stöðuvötn og drykkjarvatn. Hreint drykkjarvatn á jamaíka er orðið af skornum skammti og margvísleg heilsufarsvandamál manna og skepnudauði eru rakin til þessarar mengunar. Núna eru jamaíkabúar farnir að spyrna við fótum gegn súrálsvinnslu í landinu.

Vinnsla súráls úr báxíti er orkufrek og Íslendingar eiga nóg af orku. Árið 2003 unnu iðnaðarráðuneytið og landsvirkjun að undirbúningi súrálsverksmiðju á Íslandi. Allir vildu fá þessa lyftistöng í sitt sveitarfélag og kom m.a. til greina að setja verksmiðjuna niður við ósa Laxár í Aðaldal. Verksmiðjan átti að skapa fjölmörg ný störf. Ekkert var rætt um þær 2 milljónir tonna af eitraðri rauðri leðju sem óhjákvæmilega myndu verða til og hvert ætti að setja hana. 2 milljónir tonna er 15 sinnum meira magn en það rusl sem berst til Sorpu á einu ári.

Sem betur fer varð ekkert úr þessum framkvæmdum. Allavega í bili. Óvíst hvaða stóriðjudrauma ríkisstjórnina dreymir á morgun.

Hrollvekjandi staðreyndir úr Draumalandi Andra Snæs Magnasonar.

Súrrealísk fullkomnun

2007-02-07T00:28:00.001Z

Ég hef alla tíð verið heilluð af júróvisjón keppninni. Samt er ég ekki hommi og ekki aðdáandi glimmerbúninga og samhæfðra dansatriða. Nei, það sem ég fíla við júróvisjón er ehemm... tónlistin. Og núna er ég ekki að plata. Já, í alvöru. Mér finnst ótrúlega gaman að hlusta á júróvisjónlög. Það er eitthvað sjarmerandi við það að hlusta á lög sem hafa verið vandlega valin til að vera fulltrúar og stolt hvers lands og þjóðar. Austuríkismenn með jóðl, Þjóðverjar með gleðipopp í lederhosen, tyrknesk þokkadís með djúpa söngrödd og seiðandi þjóðlagaundirtón, bretar með léttpopp, brosandi danir með ligeglad sveiflu, Malta með þrusuvel sungið ofurvæmið lag, og Íslendingar... já... íslendingar. Tilbúnir að sigra heiminn.

Mörgum hefur þótt þessi júróvisjónlaga áhugi minn undarlegur. Það er í lagi að hafa gaman að júróvisjón til að halda gott partí, það er í lagi að hafa gaman að stemmningunni í kring um þetta, mjög fínt að fylgjast bara með stigagjöfinni - en þeim sem finnast júróvisjónlögin algjört æði - þeir eru skrýtnir. Þeir eru plebbar.

2007-02-07T00:23:00.000Z

En ég er vön því að hafa skrýtinn tónlistarsmekk. Allt frá því í grunnskóla þegar ég fór að hlusta á U2, Smiths og Dire Straits í stað þess að hlusta á Modern talking og Milli Vanilli. Svo hlustaði ég á Cure, Sykurmolana, Pixies og Nirvana á sama tíma og ég var á kafi í Tchaikovsky og Grieg og allt þetta rann ljúflega inn um eyru mín um leið og ég rúllaði júróvisjónkeppninni frá árinu áður í gegn um vídeótækið.

En þetta varð fyrst skrýtið þegar ég byrjaði ég að vinna með Bjössa slöngu í garðslættinum. Þá var ég byrjuð að hlusta á djass og blús og hann kynnti mig fyrir Sex pistols, Dead Kennedies, Clash og S/h Draumi. Og ég smitaðist. Í hönd fór þungbær tími fyrir foreldra mína og vini. Mér tókst að eignast allt útgefið efni Dr. Gunna með S/h draumi, ásamt fjöldanum öllum af kassettum sem Doktorinn gaf út með eigin efni og alls konar neðanjarðarbílskúrsböndum. Komst meiraðsegja á tvenna tónleika með S/h draumi áður en þeir lögðu upp laupana. Síðan þá hef ég alla tíð borið gríðarlega virðingu fyrir doktornum og verið í óformlegum aðdáendaklúbbi hans.

Þið getið því ekki ímyndað ykkur hversu ólýsanlega mikið það gladdi mig síðasta laugardagskvöld að upplifa þá óvæntu ánægju að hafa lag Dr. Gunna í undankeppni júróvisjón. Og svona flott sungið og performað hjá Heiðu. Þetta hefði einungis getað orðið fullkomara ef í laginu hefði verið klarínettsóló eftir Grieg flutt af Benny Goodman, Anthony vinur minn(and the Johnsons) hefði sungið bakraddir og Kim Deal spilað á bassann. Oh, þá gæti ég dáið hamingjusöm. Súrrealísk fullkomnun.